1953 (De Storm)

Wat andere klanten van dit boek vinden

Door een collega ben ik gewezen op dit boek, met één woord geweldig. Ik heb het zelf niet meegemaakt maar het word zo goed in het boek verwoordt ,dat je het gewoon meemaakt. Wat hebben de mensen vreselijke dingen mee gemaakt. Dat je alles wordt ontnomen, terwijl het te voorkomen was geweest. Zeer ontroerend!!!!!

Ik vond het boek niet echt boeiend geschreven. Je werd door de stijl niet gelijk "gepakt". Het verhaal kwam pas een beetje op gang na 100 pagina's.
De verhaallijn van Julia en Rutus was wel het beste. Wat de geschiedenis van Rutus voor zin had om te vermelden, is mij niet helemaal duidelijk, want dat heeft niets met het verhaal tussen Julia en Rutus te maken. Het heeft geen enkele invloed op het handelen van Rutus. Daar had iets meer mee gedaan moeten worden.
Wat mij wel geschokt heeft, is het feit dat de overheid zo laks is geweest met het verlenen van hulp. Het duurde heel lang voordat er hulp werd verleend omdat het gebeurde op een zondag. en op een zondag was er niemand te bereiken die iets kon/wilde doen. Schandalig!!!
Het verhaal op zich zou goed zijn geweest, als de schrijver het met wat meer passie had geschreven.

Werkelijk een prachtig ontroerend verhaal over de watersnoodramp in 1953. Een boek wat me niet alleen tijdens het lezen bezig hield, maar ook daarbuiten. Ik moest heel even wennen aan de schrijfstijl van Rik Launspach. Een filmische stijl van schrijven en dus ook zo met lezen. Je ziet het verhaal als een film voorbij gaan. Echt ontzettend prachtig en knap gedaan! Ik kon het boek dus niet in een ruk uitlezen. Ik heb enkele keren gehad, dat ik het boek heel even weg heb moeten leggen, bijvoorbeeld bij het stukje waarin het verleden verteld wordt van Rutus. Normaal houd ik eigenlijk niet zo van die oorlogsverhalen, maar dit is zo beeldend geschreven, dat ik er helemaal in mee ging. Zo ook als je leest over wat er zoal in zee drijft… Ik heb met tranen in mijn ogen dit boek gelezen… Het boek gaat over Julia, die tijdens de watersnoodramp haar baby kwijt raakt en er alles voor over heeft om hem weer terug te vinden. Samen met militair Rutus, die door het oorlogstrauma wat hij heeft meegemaakt zich ontfermt over Julia, gaan ze samen op zoek naar haar zoon. Daarnaast volgen we Joost van de Ven, een ingenieur van Rijkswaterstaat, die jarenlang waarschuwde voor overstromingsgevaar, maar steeds stuitte op onbegrip. De verhaallijnen zijn ontzettend goed in elkaar verweven. Dit boek is iedereen aan te raden! Een boek wat je gelezen moet hebben ;)

Erg mooi boek...leest goed weg.
Dramatisch...maar natuurlijk echt gebeurd..dus boeiend.
Boek is mooier dan de film

HEERLIJK MAKKELIJK BOEK OM TE LEZEN.
MOOI VERHAAL,MEER EEN SOORT STREEK ROMAN.
HAD GEEN MOEITE ER DOOR HEEN TE KOMEN EN HAD HET AL NA TWEE DAGEN UIT.HET VERHAAL VAN JOOST VAN DE VEN HAD VOOR MIJ OOK NIET PERSE ERIN HOEVEN TE STAAN,MAAR DAT MAAKTE HET VERHAAL NIET MINDER MOOI.VOND HET WEL SPANNEND.HET EINDE WAS EEN BEETJE ONVERWACHT.BEN BENIEUWD NAAR DE FILM.

Het boek kon mij echt niet voldoende boeien, toch hoopte ik telkens op iets meer spanning, en daardoor heb ik het wel uitgelezen. Het was zeer langdradig en daardoor kreeg de verhaallijn niet dàt wat het had moeten hebben .Mijn moeder heeft zelf de watersnoodramp meegemaakt en die kon er zeer indrukwekkend over vertellen, zeker over de angst die de mensen door de watersnoodramp toen hebben meegemaakt. Misschien had zij beter een boek hierover kunnen schrijven.

Dit boek wilde ik al een tijdje lezen en toch werd ik steeds tegengehouden op de een of andere manier maar dit bleek niet nodig te zijn. In het begin moest ik echt wennen aan de schrijfstijl, ik vond het soms wat “simpel” maar dat is een kwestie van “er even in komen”. Het verhaal over de 18 jarige Julia vond ik erg mooi, het verhaal wat er doorheen geweven was van Joost had voor mij niet zo gehoeven maar was toch wel noodzakelijk in het verhaal. Vooral vanaf het moment dat de dijken braken wilde ik steeds maar doorlezen, toen werd het écht spannend en minder langdradig dan in het begin. Wat een ellende hebben die mensen mee gemaakt in 1953, daar heb ik nooit écht bij stilgestaan. Voor mij verdient dit boek 4 sterren, mede omdat ik weer wat bij geleerd heb. NB. Ik had de kaft met de "Storm versie" maar de originele kaft vind ik vele male mooier en toepasselijker!

Ik vond het een bizar, ongeloofwaardig verhaal van gruwelijke, hartverscheurende en bij elkaar geraapte narigheden die allemaal, na veel uitrekkingen, uitlopen op letterlijk en figuurlijk niks.
De grapjes vond ik meestal geforceerd overkomen, vooral gezien de context en bovendien was het taalgebruik zodanig dat ik niet dáárdoor het idee had dat het over een gebeuren ging in 1953. Het boek kwam pas na blz 150 op gang. Het raakte me nergens. Dus ook niet na blz. 150.
Ondanks alles bleef het boek een redelijke spanning houden en vond ik de stijl van schrijven niet slecht. Maar daarmee is dan ook werkelijk alles gezegd, wat mij betreft. Daarvoor een extra duim boven op de minimale duim.

Het geeft me een beetje het idee dat zo'n dramatische gebeurtenis als de watersnoodramp in 1953 misbruikt wordt om een film/boek aantrekkelijk te maken en emoties op te roepen. Een soortgelijk gevoel had ik bij de spraakmakende film Titanic.

Schrijf zelf een beoordeling

Schrijf zelf ook een beoordeling over dit boek
(Om de betrouwbaarheid te vergroten vragen wij u eerst in te loggen)