1q84

Wat andere klanten van dit boek vinden

Binnen een week heb ik zowel deel 1 als deel 2 uitgelezen: alles moest er gewoon voor wijken, ik kon niet stoppen......nu nog even geduldig wachten op deel 3 dat over een week in de boekhandel ligt: ik moet gewoon weten hoe het afloopt.
Het is weer een echte Murakami: parallelle werelden, bizarre gebeurtenissen en hoofdpersonen die altijd een rustig leventje hebben geleid in hun eigen wereldje en niet veel bindingen hebben met anderen.
Aomame moet een sekteleider vermoorden. Tengo is de ghostwriter van een roman van een meisje dat uit diezelfde sekte is ontsnapt. Langzamerhand komen de levens van de hoofdpersonen bij elkaar. Langzamerhand wordt duidelijk wat er aan de hand is, maar veel blijft open aan het eind van deel 2. Vandaar dat ik bijna niet kan wachten op deel 3. Ik moet nog een week geduld hebben en dat is moeilijk.
Danielle Knippenborg, Alphen aan den Rijn

Het boek gaat voornamelijk over Tengo en Aomame die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben. Gaandeweg zie je deze twee personen echter steeds meer naar elkaar toekomen. Tengo, een wiskundeleraar met aspiraties tot het schrijverschap, herschrijft een verhaal van Fukaeri, een 17-jarig meisje waar moeilijk contact mee te krijgen is maar waar Tengo op een natuurlijke wijze meteen een band mee krijgt. Het boek (Een pop van lucht) is wat inhoud betreft geweldig, maar wat schrijfstijl betreft niet te lezen. Het is een verhaal over de Little People , een pop van lucht, een blinde geit. Het boek wordt een bestseller maar tegelijkertijd wordt Tengo tegen zijn zin bij iets betrokken. Aomame, een sportinstructrice die foute mannen naar de andere wereld helpt, heeft op een dag het gevoel in een parallelle wereld beland te zijn, 1q84, de wereld waarin zij en Tengo elkaar waarschijnlijk weer zullen ontmoeten. De naam is als volgt uit te leggen: het Japanse karakter voor de q is gelijk aan de 9, in de vertaling is de 9 hier een q geworden. Daarnaast is de q klein geschreven omdat hij dan nog een beetje op een 9 lijkt, in het Japans is de titel dus duidelijker. De q staat bovendien voor question mark (vraagteken). Het eerste deel loopt vrij traag, af en toe zelfs langdradig, langzaam wordt er naar iets toegewerkt. De hoofdpersonen zijn typische Murakami karakters, einzelgängers, beetje wereldvreemd. In deel 2 wordt het verhaal duidelijker en gaat het wat mij betreft meer op een boek van Murakami lijken, met absurde verhalen zoals bijv. het verhaal van het kattenstadje. Ook wordt het dan duidelijker wie nu eigenlijk de Little People zijn, al met al dus een nogal lange aanloop. Het boek bevat veel herhalingen, een hoofdstuk begint soms met een herhaling van het voorafgaande waar ik de meerwaarde niet van inzag. Ik had vooral bij deel 1 het idee dat alles echt uitgemolken werd, uitgebreid wordt besproken hoe een maaltijd wordt gemaakt, lange beschrijvingen, veel van hetzelfde. Soms leek het een sciencefictionboek, dan weer een sprookje, wisselende gevoelens dus bij deze boeken.

Schrijf zelf een beoordeling

Schrijf zelf ook een beoordeling over dit boek
(Om de betrouwbaarheid te vergroten vragen wij u eerst in te loggen)