Als de bomen straks gaan rijden

Samenvatting: Als de bomen straks gaan rijden (zoals op de achterkaft)

In deze dichtbundel houden de kinderen niet op zich te verwonderen en zoeken ze als kleine filosofen antwoorden in het grote, onbegrensde rijk van hun verbeelding. De bundel bevat meer dan 100 nieuwe en eerder gepubliceerde versjes.

Frank Adam spreekt in versjes over die dingen die we met gewone woorden niet kunnen zeggen. Een speelse en aantrekkelijke bundel die de hele lagere school meegaat.

'Een sprankelende bundel kinderpoëzie, voor kleuters, grotere kinderen en speelse volwassenen. Adam schept er plezier in taboes te doorbreken en filosofische vragen stellen, en doet dat met veel verbeeldingskracht. In Milja Praagman heeft hij een echte soulmate gevonden. (Een) illustratrice (met) een uitstekend gevoel voor humor (en) veel fantasie.'
(DE STANDAARD DER LETTEREN)

'Zoveel dichtbundels komen er niet uit, en wanneer ze zo mooi vormgegeven en geïllustreerd zijn als 'Als de bomen straks gaan rijden' is dat dus dubbel goed nieuws. Het is heel aangenaam dat Adams stem weer klinkt in de kinderliteratuur'
(EDWARD VAN DE VENDEL)

'De prettig gestoorde gedichtjes, gesmaakt door heel wat kleuters en kinderen uit de lagere school, vatten de leefwereld van kinderen perfect samen.
Zij die al Frank Adams eerder werk hebben gelezen, kunnen ook nog een warm gevoel krijgen van deze bundel.
De tekeningen van Milja Praagman illustreren de versjes op een erg leuke manier. Hoed af voor Dries Desseyn (Oranje) die deze prachtige vormgeving verzorgde.'
(PLUIZER)

'Adam slaagt er als weinig anderen in dat genre in om elke betutteling te vermijden en kinderen uit te nodigen om zich te verwonderen.
Tijdloze poëzie, thema's die een breed spectrum bespelen, compact mooi uitgegeven.'
(EXIT MAGAZINE)

'Kinderpoëzie op het lijfje van het jonge publiek geschreven'
(THEATERMAGGEZIEN)

NBD|Biblion recensie

Bundel met 86 gedichten, verdeeld over elf hoofdstukken, die mysterieuze titels dragen als 'Waarom hebben mama's borsten en geen baard?' en 'Een kindje kwam aan een lintje uit zijn mam'. Ze zijn onderverdeeld in evenzovele thema's. Gedicht wordt er over onderwerpen als feestdagen, je familie, seizoenen, de natuur, je lijf, de dood en dromen. Deze bundel is een verzamelbundel met gedichten uit de vorige twee poëziebundels van de auteur, voor kleuters en oudere kinderen 'Mijn mond eet graag spinazie maar ik niet' (2002) en 'Waarom ik altijd nee zeg' (2001), samengevoegd met nieuw werk. Naast de humoristische noot is toegankelijkheid een belangrijke troef voor deze heerlijk voorlezende en speels rijmende poëzie. Ze bieden echter ook ruimte voor verwondering en diepgang. De illustraties zijn eenvoudig en kleurrijk en geven veel gedichten een gezicht. Er is een uitgebreide inhoudsopgave. Het is een fraai uitgegeven kleurrijke bundel die kinderen en volwassen voorlezers enorm veel taalplezier bezorgt. Een boek dat je met liefde in je boekenkast hebt staan en waarin je op zijn tijd heerlijk kunt verdwalen. Vanaf ca. 5 jaar.
Ton Jansen (NBD|Biblion recensie)