Als je me maar blijft schrijven

Samenvatting: Als je me maar blijft schrijven (zoals op de achterkaft)

'Het leven is hard en de dood is een groot democraat.' Met deze zin berichtte Herman Franke zijn collega-schrijver Manon Uphoff dat hij ongeneeslijk ziek was. Elf maanden later overleed hij. Manon Uphoff en Herman Franke leerden elkaar in 1995 kennen bij hun destijds gezamenlijke uitgeefhuis. Door de jaren heen groeide hun zielsverwantschap uit tot een hechte literaire vriendschap; ze schreven elkaar brieven over literaire, politieke en relationele kwesties. In 'Als je me maar blijft schrijven' zijn de brieven uit het laatste vriendschapjaar gebundeld, waarbij de brieven van Herman Franke, door het lot gedwongen, allengs korter worden: 'Als je me maar blijft schrijven, Manon.' En dat doet ze, met virtuoze brieven waarin ze hun vriendschap viert. Herman Franke (1948-2010) schreef onder andere de romans De verbeelding (AKO Literatuurprijs 1998), Wolfstonen, Uit het niets, Zoek op Liefde en Traag licht. In de ultrakorte verhalen Notulen toonde hij zich een ware meester op de korte baan. Een uitgave van zijn beste, niet eerder in boekvorm verschenen beschouwende werk is in voorbereiding. Manon Uphoff (1962) debuteerde met de verhalenbundel Begeerte (shortlist AKO Literatuurprijs). Daarna volgden bij Uitgeverij Podium de roman Gemis (shortlist Libris Literatuurpijs) en lovend ontvangen verhalenbundels en novellen. Sinds de roman Koudvuur publiceert Uphoff bij De Bezige Bij, waar ook De spelers verscheen.

NBD|Biblion recensie

In 2010 overleed de auteur Herman Franke, 61 jaar jong. In 'Traag licht' (2010), het postuum uitgegeven laatste deel van zijn romancyclus 'Voorbij ik en waargebeurd', zit de dood de auteur al merkbaar dicht op de hielen, wat deze fragmentarische roman tot een indrukwekkende finale maakt. In het laatste jaar voor zijn overlijden ontspon zich een intieme briefwisseling tussen Franke en auteur Manon Uphoff op basis van hun literaire vriendschap. De brieven bestrijken de periode van september 2009, de maand waarin bekend werd dat Franke aan terminale kanker leed, tot augustus 2010, de maand waarin hij overleed. De bijdragen van Franke zijn veelal erg kort, met zijn falend lichaam als onderwerp; de brieven van Uphoff beslaan 90 procent van de tekst en gaan, als in een dagboek, vooral over haar eigen leven. 'Lieve Herman, (...) Ik ga je bijpraten over mijn eigen zelfzuchtig bestaan...' dekt de lading goed. De lezer voelt zich ongewild een voyeur.
Drs. P. van der Haar (NBD|Biblion recensie)