Als kinderen andere wegen gaan

Samenvatting: Als kinderen andere wegen gaan (zoals op de achterkaft)

Nogal wat jongeren verdwijnen uit de kerk en hun ouders vragen zich af wat zij verkeerd hebben gedaan. Kunnen ze nog met hun volwassen kinderen spreken over hun geloof? Er is een enorm aanbod van gedachten, opvattingen, leefstijlen en muziekculturen. Datzelfde geldt voor geloof en levensoriëntatie. De vanzelfsprekendheid om het spoor van de ouders te volgen is weggesijpeld. In dit boek verkennen de auteurs, , elk vanuit hun eigen invalshoek, valkuilen en kansen voor (groot)ouders. Margriet van der Kooi bespreekt thema¿s als loslaten, teleurstelling als een weg naar God, vertrouwen en identiteit. Wim ter Horst bespreekt de verschillende levensfasen van kinderen van nul t/m de tienertijd, legt uit hoe kinderen op hun geloofsweg begeleid kunnen worden. Hij onderstreept het belang van liefhebben en van het altijd openhouden van het contact. Daarmee is Als kinderen andere wegen gaan een lees- en werkboek geworden, voor (groot)ouders én geloofsgemeenschappen. Want kinderen zijn van hun ouders, maar ook van de christelijke gemeente en het meest van de Goede Herder.

NBD|Biblion recensie

Voor ouders die geloven, is het pijnlijk als iets dat voor hen van levensbelang is, hun kinderen koud laat. Velen denken te hebben gefaald. Ziekenhuispastor Margriet van der Kooi en pedagoog Wim ter Horst willen hen troosten en helpen 'de kleine vrede' met hun kinderen te bewaren: 'Uiteindelijk is de weg die een kind gaat, zijn weg en Gods zorg.' Wim ter Horst heeft een bijzondere, persoonlijke manier van schrijven. Alsof hij naast je op de bank zit. Zo benadrukt hij dat ouders fouten kunnen maken en daarnaar moeten durven kijken: 'Als u als ouder fouten maakt, betekent dat iets voor uw kinderen. Dat is geen straf, maar een psychologische wet'. Daarnaast benadrukt hij echter met klem: 'Wie liefheeft, kan pedagogisch gezien niet schuldig zijn'. Margriet van der Kooi kijkt met de ogen van een predikant. Volgens haar is uiteindelijk de belangrijkste troost voor ouders dat zij zelf opnieuw van God de Vader leren wat ouderliefde is: 'Volhardende en verwachtende liefde. Altijd.' Een bijzonder boek, dat binnen kerken veel zal worden gebruikt als gespreksmateriaal.
M.C. Brak (NBD|Biblion recensie)