Alsnog een portret voor Heinsius

Samenvatting: Alsnog een portret voor Heinsius (zoals op de achterkaft)

De bijna vergeten Anthonie Heinsius (1641-1720) heeft zich nooit laten portretteren, zo bescheiden was hij. Toch was het deze man, die de Nederlandse Republiek naar de Vrede van Utrecht leidde. Daarmee kwam een einde aan het langste en meest kostbare conflict dat dit land had uit te vechten met het agressieve Frankrijk. Het verhaal van die oorlog en vrede wordt verteld door Ernst van Straten, een leraar die zich zijn leven lang al verraden voelt en gefascineerd raakt door de persoon van Heinsius.

NBD|Biblion recensie

Geromantiseerd geschiedverhaal over de Vrede van Utrecht (1713), waarmee een einde kwam aan de Spaanse Successieoorlog. Die Vrede kwam tot stand, nadat Engeland de alliantie met Nederland had verraden, wat in het voordeel was van Frankrijk. Onze raadpensionaris Anthonie Heinsius (1641-1720) speelde in de Europese politiek van die jaren een belangrijke rol, maar kon niet op tegen Franse machinaties. De historische gegevens in het boek zijn gebaseerd op Heinsius' omvangrijke briefwisseling (1702-1720), uitgegeven door de historicus Guus Veenendaal in de jaren 1976-2001. Het geromantiseerde geschiedverhaal is tevens een mystificatie, want de verteller ervan is zogenaamd de psychiatrische patiënt Ernst van Straaten, die gefascineerd is door de figuur van Heinsius (zonder dat duidelijk wordt waarom). De eigenlijke auteur is evenwel de Utrechtse emeritus hoogleraar natuurkunde Cees Andriesse. De lezer leert op een prettige manier in kort bestek zeer veel over Heinsius en de Europese politiek van die dagen. Het boek heeft een grillige structuur en is helaas iets te snel in elkaar geflanst. Goed leesbaar. Kleine druk.
Karel Bostoen (NBD|Biblion recensie)