Blind op me oge

Samenvatting: Blind op me oge (zoals op de achterkaft)

In de popmuziek was de keuze voor de Nederlandse taal zo'n 30 jaar geleden niet vanzelfsprekend. Maar omdat ik in mijn eerste muzikale schermutselingen bleef hangen in slecht uitgesproken Engelstalige clichés, had ik misschien wel geen keus. In het Nederlands had ik meer greep op mijn eigen gevoel. Een grotere rijkdom in woorden die met de G's en rollende R'en geluid maakten. In Blind op me oge staat teen selectie van teksten uit een leven vol Nederlandstalige muziek. Middelpunt vormen de teksten gemaakt voor de Raggende Manne. Als ik het allemaal zo voor me zie en de teksten voor me uit prevel, ben ik blij met de keuze die ik destijds heb gemaakt. Nederlandstalig. Ik zweer het. Blind op me oge.

NBD|Biblion recensie

Bob Fosko, pseudoniem van Geert Timmers en "Neerlands favoriete brulboei", heeft al een hectisch leven achter de rug als o.a. muzikant, tekstschrijver, acteur en presentator. Hij opteerde voor Nederlandstalige muziek en produceerde met De Raggende Manne (nu opgeheven) een mix van progressieve pop, jazz en poëzie. Dit is een bundeling van zijn liedteksten. Omdat aan de bundel geen cd is toegevoegd, moet je als lezer het 'janken, kreunen en dreunen' er maar bij denken. Deze teksten bestaan uit emotionele erupties van persoonlijke frustraties, woede, beledigingen aan het adres van andere mensen of zomaar wat balorigheid. Voetbal, burenruzies, burgerlijkheid, marktdenken: er is altijd wel wat. Als poëzie werken deze liedteksten niet. De woordenschat is uiterst beperkt, vol overbodige herhalingen en anale fixaties. Enige reflectie op de geconstateerde tekorten is ver te zoeken en wat taalplezier zou moeten opleveren -dat is erger- is alleen maar slaapverwekkend. Voor lezers die een habitus ontwikkeld hebben om razende roffels bij deze teksten te horen.
Els van Geene (NBD|Biblion recensie)