Blonde manen

Samenvatting: Blonde manen (zoals op de achterkaft)

In Blonde manen beschrijft Sofie Rozendaal op aangrijpende wijze de drie belangrijke periodes in haar leven waarin paarden een betekenisvolle rol hebben gespeeld. Het behandeld herkenbare thema's waar veel meisjes mee worstelen, zoals volwassen worden, afscheid nemen en omgaan met teleurstellingen. Blonde manen is een hierdoor niet alleen voor paardenliefhebbers een uitermate waardevol boek, maar voor elke jonge vrouw die bezig is richting te geven aan haar leven.

Het verhaal begint met hoe ze samen met een vriendin de paardenwei ontdekte. Daardoor wilde ze een eigen paard, maar werd geconfronteerd met de problemen die dat opleverde. Ze beschrijft haar schooljaren en hoe ze er uiteindelijk voor koos om te gaan schrijven. En het moment waarop voor haar alles veranderde...

In Blonde manen wordt de positieve invloed van paarden beschreven. Er komen tevens verschillende deskundigen aan het woord om over hun ervaringen met 'paardenkracht' te vertellen en advies te geven.

Fragment:
Lotje was wollig als een beertje. Nog meer dan voorgaande jaren, maar ze was dan ook een beetje dikker geworden. De spieren die je vroeger zo mooi op haar schouderbladen kon zien waren nu bedekt met de paar kilo's extra, zodat, als je er zachtjes op klopte, kleine golfjes ontstonden die tot de vacht van haar ellebogen voort drilden. Als ze haar hoofd draaide, vormden zich er plooien in haar hals, als van een oud stoffig veloursgordijn dat teruggeschoven in de hoek van een kozijn hing. Haar zo welvende buik, die van haar borstkas in een vloeiende lijn toeliep tot de holte in haar heupen, was nu rond en uitgezakt waardoor haar ribben niet eens meer te voelen waren. De ruggengraat lag diep verzonken als een afwateringsgeul tussen de weilanden, en haar opbollende flanken waren als twee zacht glooiende, goudomrande heuvels bij zonsopkomst.

Sofie Rozendaal is pas 24, maar heeft al verschillende boeken op haar naam staan.
Naast schrijven houdt ze zich gepassioneerd bezig met schilderen.

NBD|Biblion recensie

De auteur is publiciste en freelance journaliste. Daarnaast schildert ze en houdt ze zich bezig met haar paard. In dit boek beschrijft zij drie periodes uit haar leven, waarin paarden een belangrijke rol speelden. Daarnaast komen ook nog een aantal andere mensen aan het woord die zich met paarden bezighouden o.a. een dierenarts en een dierentolk. Volgens de flaptekst vertellen deze deskundigen over hun ervaringen en geven zij advies, waardoor ze laten zien dat je geen paardenfluisteraar hoeft te zijn om goed met paarden te leren omgaan. Hier wordt meer gesuggereerd dan waargemaakt. Het boek leest makkelijk en is toegankelijk voor een groot publiek. De vele kleurenfoto's in het middenkatern zijn van de hand van Rozendaals moeder, veelal van de auteur met paard in verschillende levensfasen. De tekeningen zijn gemaakt door de auteur. Een erg persoonlijk verhaal.
Tjits Puijker (NBD|Biblion recensie)