Brieven aan Esther

Samenvatting: Brieven aan Esther (zoals op de achterkaft)

In juli 1992 start de correspondentie tussen Arnon Grunberg en 'studente' Esther. Grunberg is van het Gymnasium gestuurd, heeft zijn eigen Kasimir Uitgeverij opgericht en schrijft aan zijn debuutroman Blauwe maandagen. Terwijl Esther een onvoorwaardelijk geloof in de kunst uitspreekt, wordt Grunberg gefascineerd door de kracht van destructie. Hij bewondert Esthers streven naar zuiverheid, maar probeert deze tegelijkertijd te ontmaskeren als leugen. Hij kan zijn respect alleen nog betuigen door steeds meedogenlozer te worden in zijn kritiek, hetgeen onvermijdelijk uitmondt in een definitieve breuk tussen beiden.

NBD|Biblion recensie

Deze bundel bevat de brieven die Arnon Grunberg (1971) schreef aan Esther Krop (1974) tussen juli 1992 en september 1993. Dus voordat hij in 1994 debuteerde met 'Blauwe maandagen'. Krop, inmiddels grafisch ontwerper, is de uitgever en vormgeefster van deze bundel. Haar brieven zijn zoekgeraakt. In zijn voorwoord beschrijft Grunberg de schroom die hem beving, toen Krop hem vroeg of hij de brieven na zoveel jaren alsnog wilde te publiceren. Na enig nadenken stemde hij ermee in. Die aanvankelijke terughoudendheid valt te begrijpen. De correspondentie, met als belangrijkste onderwerpen schrijven en kunst, begint vriendelijk, maar Grunberg reageert allengs meedogenlozer op Krops ideeën. De kunstenaar als jonge man, die zich terdege bewust is van zijn ambitie, maar nog op zoek is naar schrijver die daar bij past. Voor fans een must en voor bibliotheken die volledigheid nastreven op het gebied van hedendaagse Nederlandse literatuur.
Jan van Bergen en Henegouwen (NBD|Biblion recensie)