Broers rouwen ook

Samenvatting: Broers rouwen ook (zoals op de achterkaft)

Vorig jaar verhaalden zussen in Rouw in de zijlijn over hun overleden broer of zus. Nu komen broers aan het woord. Ook hun verhalen waren nog niet eerder gebundeld. Eerbetoon aan een broer of zus, Aandacht voor een onderbelicht rouwproces. In deze verhalen beschrijven broers hun ervaringen bij en na het verlies van een broer of zus. Hun verhalen zijn openhartig en persoonlijk en maken het de lezer mogelijk om iets te gaan aanvoelen van dit existentiële en diepe rouwproces. Uit deze verhalen blijkt dat een broer of zus verliezen je wereld overhoop haalt, maar ook dat er veel liefde tussen broers en zussen bestaat. Een liefde die je kunt blijven voelen ook als een broer of zus is overleden. Als je zelf een broer of zus hebt verloren, zul je veel van je eigen gedachten, gevoelens en ervaringen herkennen en gesteund en geïnspireerd worden door de grote betrokkenheid die uit de verhalen spreekt.

NBD|Biblion recensie

Eerder verscheen 'Rouwen in de zijlijn', verhalen van zussen over verlies van een broer of zus' (2008)*. Toen kondigde de auteur dit boek al aan, waarin mannen en jongens hun ervaringen en gevoelens weergeven over hetzelfde onderwerp. Al lezend komt men tot de conclusie dat er niet zo opvallend veel verschil is in de emoties. Of het moet zijn dat mannen eerder geneigd zijn - zo lijkt het in deze uitgave - meer de nadruk te leggen op het gevoel van: haal uit het leven van alledag wat er te genieten valt, want het leven is maar kort. Ook zijn de geïnterviewden in dit boek wat angstiger om zich te binden na een zo'n doodservaring, bang om weer iemand te verliezen. Velen tippen schuldgevoelens aan. Er wordt meermalen gezegd dat rouw een leven lang kan duren. Opvallend veel gedichten die mannen na de dood van een broer of zus gingen schrijven. Het boek vormt opnieuw een bevestiging dat rouw voor ieder hetzelfde en toch weer anders is. Met een aantal zwart-witfoto's.
T. van Oirschot-Sparla (NBD|Biblion recensie)