Dat was dat

Samenvatting: Dat was dat (zoals op de achterkaft)

Je houdt van een boek vast en je kijkt ernaar. Je vindt het geen mooi boek, en toch kijk je ernaar. Je vindt het geen aardig boek, en toch moet je erom lachen. Dat was dat is een persoonlijke geschiedenis die leest als een bevlekt sprookje; weinig geruststellend voor het slapen gaan.

NBD|Biblion recensie

Wie de titel leest krijgt associaties met een uiterst handelingsbekwame maatschappelijk werkster, maar de dichteres (1979) is toch veeleer iemand die haar omgeving attaqueert, die zoekt naar de barstjes in al te zelfgenoegzaam gedrag. Spot en zelfspot eerder dan daadkracht zijn daarbij haar wapens. Hooguit steekt ze haar klauwtjes uit naar alwie haar wezen probeert te ontkennen. Soms nemen haar gedichten de vorm aan van een correspondentie-zonder-briefclichés, soms van een anekdote, een overdenking of een absurdistisch stemmenspel. Niet alles dient, aldus de dichteres, letterlijk te worden opgevat. Immers: "ik ben 't eerlijkst als ik lieg". Die waarheid verpakt ze in ritmische regels zonder opsmuk, met een pakkende claus als afsluiting van het gedicht. Deze tweede bundel heeft al veel meer een persoonlijke signatuur gekregen: scherp en geestig. Maakt benieuwd naar Claus' verdere ontwikkeling, formeel even goed als inhoudelijk.
Els van Geene (NBD|Biblion recensie)