De aap van Rembrandt

Samenvatting: De aap van Rembrandt (zoals op de achterkaft)

De titel van dit naslagwerk slaat op de volgende anekdote. Rembrandt had eens een portret onder handen van een echtpaar met kinderen. Terwijl hij bezig was, overleed plots een aap die hij in huis had. Omdat Rembrandt geen ander doek bij de hand had, besloot hij de dode aap erbij te schilderen op het familieportret. Dit was zeer tegen de zin van de opdrachtgevers, die niet samen met het lijk van een aap afgebeeld wilden worden. Rembrandt was echter zozeer gesteld op de uitbeelding van zijn voormalige huisdier dat hij het doek liever onvoltooid bij zich hield dan het naar de wens van de familie over te schilderen. De aap van Rembrandt is een ruime selectie onderhoudende anekdotes over ruim 450 kunstenaars. Door zijn chronologische opzet laat het boek zich ook lezen als een overzicht van vijfentwintig eeuwen westerse kunstgeschiedenis.

NBD|Biblion recensie

Zeer leesbare, ruime collectie anekdotes over westerse beeldende kunstenaars - van de Griekse Oudheid tot heden - , chronologisch gerangschikt naar periode en regio. Na een kunsthistorische typering van de betrokken schilder of beeldhouwer in enkele regels volgen de van hem afkomstige, of aan hem toegeschreven verhalen over o.a. geleverde verbluffende staaltjes van naturalisme, onenigheid met opdrachtgevers, betalingsproblemen, animositeit tussen collegae en de verhouding leraar-leerling. In het nawoord bespreekt Erftemeijer de bronnen, de plaats van de anekdote in de kunsthistorische literatuur, de verschillende categorieën en hun betrouwbaarheid. Met enkele zwartwitafbeeldingen. Uitgebreide algemene literatuuropgave en per item een beknopte specifieke. Thema- en personenregister.
Redactie (NBD|Biblion recensie)