De avontuiren van Alef Thau / 2 de kreupele keizer - de man zonder werkelijkheid - de poort van de waarheid - de triomf van de dromer

Samenvatting: De avontuiren van Alef Thau / 2 de kreupele keizer - de man zonder werkelijkheid - de poort van de waarheid - de triomf van de dromer (zoals op de achterkaft)

Alef-Thau, het rompkind, geboren zonder armen of benen, zal al zijn ledematen op eigen kracht veroveren door een reeks beproevingen te doorstaan... Een fysieke en spirituele zoektocht in acht hymnes, getekend door de bijzonder talentvolle Franse tekenaar Arno, die in 1996 overleed. De laatste hymne werd getekend door Al Covial. De avonturen van Alef-Thau werden geschreven door de Chileen Alejandro Jodorowsky, die ook, met onder andere Moebius en Gimenez, het universum van de Incal en de Metabaronnen creëerde...
De avonturen van Alef-Thau vormen een mooie parabel en een tijdloos sprookje voor jong en oud.

NBD|Biblion recensie

Tussen 1985 en 1992 verscheen de heroïc fantasystrip 'Alef-Thau', een bijzondere, achtdelige reeks die zich afspeelt in een absurde sprookjeswereld à la Lord of the Rings. Elk deel ('hymne') bestaat uit meer hoofdstukken ('zangen'). De gelijknamige hoofdpersoon is als weeskind geboren zonder benen en armen, maar slaagt erin via steeds zwaardere initiatieproeven zijn ledematen op eigen kracht te heroveren. Recent is een luxe gebundelde heruitgave uitgebracht, in een herziene vertaling met nieuwe belettering. Het eerste album omvatte de oorspronkelijke delen 1 tot en met 4. Dit tweede album is een integrale uitgave van de delen 5 tot en met 8. Deel 5 en 6 borduren voort op het eerste album, waarin Alef-Thau's strijd voor vrijheid, het winnen van de liefde van de onbereikbare Diamanta en het vervolledigen van z'n fysieke verschijning centraal staan. In de delen 7 en 8 reizen Alef-Thau en zijn lief naar haar thuisplaneet. Met een onverwacht einde! Metafysisch sprookje voor volwassenen, dat leest als een manga. Aaneenschakeling van ongelofelijke avonturen, smullen voor de liefhebbers!
Drs. H.H. Ahaus (NBD|Biblion recensie)