De generatiecrisis

Samenvatting: De generatiecrisis (zoals op de achterkaft)

We worden geboren niet alleen als kinderen van onze ouders maar ook als kinderen van onze tijd. Het eerste verhaal kennen we, het tweede is weliswaar bekend maar nog nauwelijks vérkend. Dit boek laat zien hoe wij als kinderen van de tijd generaties vormen en hoe ieder van ons in zijn eigen generatie een collectief 'thuis' vindt. Met dit boek geven de auteurs een nieuwe kijk op het samenleven en op de rol van generaties daarin. Zijn beschrijven de verrassende ontdekking dat generaties een centrale rol kunnen spelen in sociale evolutie en maatschappelijke samenhang. Zo wordt duidelijk, dat generaties de tijdgeest tot leven brengen en op die manier laten zien hoe de samenleving zich 'wil' ontwikkelen.

NBD|Biblion recensie

Als uitgangspunt voor deze artikelen geldt de veronderstelling dat veel problemen en uitdagingen van de tijd waarin we nu leven voortkomen uit de (veranderde) verhoudingen tussen generaties. Generaties zijn gevormd door en zijn een reactie op de tijdgeest. Bij een generatie gaat het om een leeftijdscohort met een eigen ervaringswereld. De vormende fase beslaat de eerste vijftien levensjaren, de volgende vijftien jaar is de formatieve fase waarin de generatie haar eigenheid ontdekt. Zes elkaar in de tijd opvolgende generaties (hun kenmerken, problemen, de specifieke ervaringen die hen hebben gevormd) worden beschreven: de vooroorlogse (1910-1928), de stille generatie (1928-1940), de protestgeneratie, ook babyboomgeneratie genoemd (1940-1955), de generatie x (1955-1970), de pragmatische generatie (1970-1985), de generatie Einstein (1985-2000). Extra aandacht wordt geschonken aan de protestgeneratie, omdat daarbij het verschil met de vroegere voor het eerst nadrukkelijk naar voren kwam, omdat die nu massaal met pensioen gaat en een groot aandeel heeft aan de vergrijzingsproblematiek. Thema's die daarbij aan de orde komen: conflict en solidariteit tussen generaties, wederzijds begrip en sociale cohesie. Het boek heeft een breed publiek als doelgroep ondanks de uiteenlopende stijl.
L.G. Jansma (NBD|Biblion recensie)