De Lichtstraat

Samenvatting: De Lichtstraat (zoals op de achterkaft)

De bundel De Lichtstraat is geschreven in het spanningsveld tussen de uiterlijke, meetbare tijd end e tijd zoals die door de dichter werd ervaren: de onmeetbare innerlijke. De rode draad die de verschillende cycli verbindt, is het gewicht en tegelijkertijd de vluchtigheid van wat voorvalt in ieders leven: geboorte, liefde, verval, dood. Fleur Bourgonje probeert door middel van de taal vorm te geven aan dit verstrijken van de tijd en de bijbehorende besef van betrekkelijkheid.

NBD|Biblion recensie

Fleur Bourgogne is al een leven lang gebiologeerd door het raadsel tijd. Door ziekte in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis gedreven ervaart ze, onder de enorme lichtbogen aldaar, De Lichtstraat, de spanning tussen de tijd van de klok en die van het eigen leven, de eindigheid van ons bestaan. De draaideur, waar eenieder door moet, markeert een grens; voor iedereen gelijk: arm, rijk, oud, jong, opgegeven of juist verblijd met nieuwe hoop. Daaromheen groepeert de dichteres ultieme levenservaringen: haar gestorven moeder, haar 'val in de leegte', haar klamme angst voor het 'slijten'. Juist omdat zij nooit een vrouw is geweest die in het gareel wenst te lopen, eentje die ongezadelde paarden bereed en die zowat heel Zuid-Amerika uitkamde, is die dreigende afhankelijkheid zo ondraaglijk. Toch is er ook sprake van berusting en en kalm aanvaarden, al is het apocalyptisch-visionaire in deze gedichten soms wat over the top. Fleur Bourgogne schreef o.a. de roman 'Spoorloos' en de gedichtenbundel 'Hartenbeest'. Voor haar gehele oeuvre verwierf ze de Betje Wolff-prijs. Voor Bourgogne bepaalt het heden wie er aan zet is in het leven, wat met het ouder worden problematischer wordt. Taal is dan een uitweg.
Els van Geene (NBD|Biblion recensie)