De mythe van het voltooide leven

Samenvatting: De mythe van het voltooide leven (zoals op de achterkaft)

In dit boek wordt gezocht naar wegwijzers in het niemandsland van de nieuwe ouderdom. Goed oud worden vraagt op zijn minst om evenwichtskunst, waarin gezondheid, autonomie, gemeenschap en zingeving met elkaar in balans worden gebracht. De generatie ouderen op komst is echter ook de eerste die groot geworden is met waarden als zelfontplooiing en authenticiteit. Kunnen we daarmee oud worden?
De schrijver van dit boek (lichting 1955) denkt dat het kan. Maar dan moeten we wel eerst van de jeugdwaan van de babyboomers worden verlost en weer leren wat het is om eindig te zijn.

NBD|Biblion recensie

Er is een nieuwe fase in het leven bijgekomen. Daarvoor moeten de ouderen zelf een programma met nieuwe begrippen ontwikkelen. Vroeger richtte men zich op het hiernamaals, nu moet men zich richten op de voltooiing van het leven. Kunnen we nog zinnig oud worden? Daartoe moeten we een evenwicht vinden tussen zingeving aan deze periode en deelneming aan de gemeenschap. Een kwart van het boek is gewijd aan theorieën van de vroege existentialist Kierkegaard die ook de nadruk legde op het worden tot het eigen unieke zelf, los van de fysieke groei en de sociale levensloop. Hoewel de auteur (1955), als predikant gevormd, zeer leesbaar schrijft, blijft het een moeilijk boek. De literatuurlijst is veel te lang; men zou meer hebben aan een lijst met verklaringen van moeilijke begrippen als existentieel, authenticiteit, mensvormigheid en dergelijke. Maar het is een belangrijk, mogelijk grensverleggend werk, gericht op lezers met een gevorderde filosofische/antropologische kennis.
Prof. dr. L. Turksma (NBD|Biblion recensie)