Doodgaan is geen feest

Samenvatting: Doodgaan is geen feest (zoals op de achterkaft)

Het boek 'Doodgaan is geen feest' is bedoeld voor kinderen die te maken krijgen met een overlijden in hun naaste omgeving. In vrijwel alle kinderboeken waarin de dood een rol speelt is sprake van begraven. Terwijl meer dan de helft van alle uitvaarten in Nederland uit crematies bestaat. Heel veel rouwende kinderen krijgen dus te maken met het feit dat hun opa, oma, mama, broer, zus, vriendje of leerkracht gecremeerd wordt. Daarom stellen veel volwassenen de vraag: hoe leg ik mijn kind uit wat cremeren is?

NBD|Biblion recensie

De papa van Julia en Stijn is dood en familie en vrienden komen op bezoek. Er komt ook een mevrouw die mama helpt om alles te regelen: er moet een brief gemaakt worden om mensen te laten weten dat papa dood is en er moet een kist uitgezocht worden. Julia en Stijn maken een tekening die meegaat met papa, in zijn kist. Heel veel mensen komen als papa wordt gecremeerd; er blijft alleen as van hem over. Julia en Stijn hebben veel verdriet en ze missen papa steeds meer. Samen met mama praten ze over papa, kijken ze naar foto's, maken ze tekeningen en troosten ze elkaar. Ze zullen papa nooit vergeten. In dit vierkante boekje staat het compacte verhaal steeds op de rechterpagina; gedrukt in een rond, zacht lettertype, zonder hoofdletters en interpunctie. De linkerpagina is voor de getekende prenten in pasteltinten, met meestal Julia en Stijn als hoofdfiguren, neutraal en gevoelig tegelijk. Het boek start met een kort, informatief voorwoord voor de grote mensen en eindigt met informatie over hoe je uitlegt wat een crematie is. De uitgave is heel bruikbaar thuis en op school. De auteur heeft vele publicaties op haar naam staan over doodgaan en afscheid nemen. Informatief en troostrijk - iets waar jonge kinderen bij overlijden en verdriet behoefte aan zullen hebben. Vanaf ca. 4 t/m 8 jaar.
Hannelore Rubie (NBD|Biblion recensie)