Drie dagen en drie nachten

Samenvatting: Drie dagen en drie nachten (zoals op de achterkaft)

'Drie dagen en drie nachten' is een eigenzinnige lofzang op de Maastrichtse vastenavond. Ad van Iterson en Elise van Iterson nemen de lezer mee door de steegjes en over de pleinen van de enige Nederlandse stad waar het carnaval op straat wordt gevierd. 'Drie dagen en drie nachten' biedt een feestelijk podium aan carnavaleske thema's als spot, omkering, uitvergroting en de lof van het aardse en lichamelijke.

(citaat in cursief)

"Sneeuw, sneeuw en meer sneeuw. Het kristallenmagazijn van de goden raakt niet uitgeput. Niets stemt gelukzaliger dan een zatte harmonie die door een straatje loopt, de Verwerhoek of de Jodenstraat, en die niét speelt; de instrumenten bungelen op kniehoogte. We horen niets. Alleen sneeuw knarsen.
Totdat een stadgenoot met binnenstebuiten gekeerde jas, slobkousen op de schoenen en een kussensloop op zijn kop zijn accordeon ter hoogte van zijn schouders brengt en het instrument lostrekt. Het antwoord komt meteen uit het achterste deel van de verloren stoet: een ratel en een toet. Een ratel met drie lippen, die je straten verder hoort.
"Hij is gaan varen, zo ver van hier..'
"Lekker dier!'
"... en met een ander meisje heeft hij zijn plezier.'

Ad van Iterson (Maastricht, 1952) is schrijver. Zijn meest recente romans zijn 'De Ditoyenne' (2006) en 'Neem mee mee' (2010), beide bij Nieuw Amsterdam. Hij schrijft een wekelijkse column in Dagblad De Limburger over wonen en werken in Maastricht ('Impassant').

Elise van Iterson (Amsterdam, 1983) studeerde beeldende kunst aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en het St. Lucas in Gent. Ze exposeert schilderijen, silhouetten en tekeningen. Haar tekeningen zijn gepubliceerd door Hollands Maandblad, Vrij Nederland en Hard//hoofd.=

NBD|Biblion recensie

In 23 hoofdstukjes wordt het roemruchte Maastrichtse carnavalsfeest uit de doeken gedaan aan de hand van de eigen beleving en ervaring van de auteur. Vele van de typische Maastrichtse riten en gebruiken worden op deze manier op levendige wijze aan de lezer gepresenteerd en uitgelegd. De lezer wordt als het ware aan de hand meegenomen en door dit carnavaleske labyrint van feest, humor en kleur geleid en vertrouwd gemaakt. De auteur is vooral als romanschrijver bekend, hetgeen zich uit in de wijze van schrijven. De enkele kleurrijke, paginagrote afbeeldingen verluchtigen deze prozaïsche verbeelding. Zeker voor carnavalsgeïnteresseerden - en uiteraard de bewonderaars van het Maastrichtse carnaval - een lust om te lezen. Kleine druk.
R.H.A. van de Laar (NBD|Biblion recensie)