Dus ik ben

Samenvatting: Dus ik ben (zoals op de achterkaft)

Op de vraag 'Wie ben jij' geef je als antwoord je naam, maar wat zegt die eigenlijk? Je noemt je beroep, maar is dat relevant? Je vertelt over je afkomst, maar doet die er nog toe? Je identiteit lijkt te bestaan, maar vervluchtigt in een wereld waarin iedereen op internet een nickname heeft, een jobhopper is of een wereldburger wil zijn. We ontlenen ons 'ik' aan allerlei heel concrete dingen: aan ons lichaam, onze liefdes, onze behoefte aan erkenning en de groep waartoe we behoren. En aan grote denkers die de mens geprobeerd hebben te definiëren. De jonge filosofen Jensen en Wijnberg blikken terug op die geschiedenis en voegen er hun eigentijdse visie aan toe. Met Dus ik ben leveren ze een beeld van onze identiteit waarmee we waarlijk voort kunnen.

NBD|Biblion recensie

Het thema identiteit staat prominent op de publieke agenda van de huidige multiculturele samenleving. Hoe definiëren we identiteit en welk aspect wordt dan centraal gesteld, zo vragen de auteurs zich af. Gaat het om het oude cartesiaanse adagium: ik denk, dus ik ben, of gaat het primair om emotie: ik voel, dus ik ben? Maar zijn gevoelens wel altijd authentiek? Gevoelens kun je immers veinzen. Veel mensen wijzen op hun beroep bij het bepalen van hun identiteit. Anderen op hun afkomst of verleden, of op de partner bij wie of de groep waartoe ze horen, hoewel dat laatste steeds minder belangrijk wordt in de geïndividualiseerde en geseculariseerde maatschappij. Ook kun je via je consumptiepatroon demonstreren wie je bent, door met - opvallende - aankopen en bezittingen je 'stijl' en status tot uitdrukking te brengen. Dat kan ook via het uiterlijk, dat kan laten zien wie je bent en tot welke groep je behoort en als je er goed uitziet, krijg je meer erkenning en zelfvertrouwen. Alle aspecten overziend, concluderen de schrijvers dat een pragmatische houding tegenover maatschappelijke en persoonlijke (identiteits)problemen de beste is. Wat de mens nodig heeft, is niet zekerheid, maar de moed om te kiezen: ik durf te kiezen, dus ik ben.
L.G. Jansma (NBD|Biblion recensie)