een dramatische liefde

Samenvatting: een dramatische liefde (zoals op de achterkaft)

Paul Celan (1920-1970) was een stateloze, Duitssprekende jood uit Czernowitz die beide ouders in een Duits concentratiekamp had verloren en zelf een Roemeens kamp overleefde. Ingeborg Bachmann (1926-1973) was de dochter van een overtuigd Oostenrijks nazipartijlid. De hartstochtelijke, bevlogen correspondentie van dit tragische liefdespaar draagt het stempel van de oorlogsverschrikkingen. Beide zochten naar metaforen om uitdrukking te geven aan het onzegbare geweld. Maar Celan was slachtoffer van de Jodenvervolging, terwijl Bachmann moest afrekenen met de gewelddadige rol van de vadergeneratie.

NBD|Biblion recensie

De gepassioneerde, maar uiterst ingewikkelde verhouding tussen de dichters Paul Celan (1920-1970) en Ingeborg Bachmann (1926-1973) staat centraal in deze toegankelijke, kalm geannoteerde en nader toegelichte vertaling van hun correspondentie, en die met enkele anderen, zoals Max Frisch. Paul Beers heeft er naar gestreefd goed uit te laten komen waarom beide dichters, met hun onderscheidene afkomst en hun bijna tegenstrijdige verwerking van de holocaust, zich tot elkaar aangetrokken bleven voelen, met elkaar hun kwesties bleven uitwisselen. Het is inderdaaad de 'hartstochtelijke, bevlogen correspondentie' van een tragisch liefdespaar dat door oorlogsverschrikkingen is bepaald. Over beiden is al een bibliotheekje vol geschreven en deze eerste Nederlandse briefuitgave is een opzienbarende aanvulling bij enerzijds Beers' Bachmannvertalingen, anderzijds de enkele jaren geleden door Ton Naaijkens vertaalde 'Verzamelde gedichten' van Celan. Hoe leven en werk, ook door deze liefdesrelatie, over en weer werden beïnvloed, wordt duidelijk. Twee belangrijke Duitstalige dichters in een gesprek waarin ze elkaar en vooral ook zichzelf niet sparen en waarin de diepste gronden worden aangeboord. Geïllustreerd en van nawoorden en tijdstabellen voorzien.
T. van Deel (NBD|Biblion recensie)