En het werd stil

Samenvatting: En het werd stil (zoals op de achterkaft)

Aan het rauwe leven in de Biesbosch rond 12900 ontkomt ook Janus niet. Er valt niets te kiezen: griendwerker zal hij worden. De hele week van huis, slapen in de schrankkeet op de plaat, kloven in zijn handen, zo zal zijn leven eruitzien. Zijn griendwerkerskist is het enige wat hij echt voor zichzelf heeft. De Biesbosch wordt zijn thuis, de stilte zijn muziek. Aanvankelijk is Janus vol goede moed. Hij wil een goede griendwerker zijn. Zonder dat hij er iets aan kan veranderen komt Janus langzaam maar zeker in een isolement terecht.

NBD|Biblion recensie

Fraai geschreven roman vol dramatische momenten. De auteur heeft zich goed georiënteerd in de geschiedenis van De Biesbosch, dat gapend gat met brak water, ontstaan na de St. Elizabethsvloed van 1421. Rond 1900 is dat immense waterbekken het deels ontoegankelijk decor van griendwerkers en kooikers. Ze leven in twee gescheiden werelden in hetzelfde territorium naast elkaar. Binnen een gezin met het kind en de man Janus als hoofdfiguur vervlecht de auteur, in afwisselende perioden van twintig jaar, het armoedige gezinsleven en het altijd dreigende water, dat hun een schamel inkomen oplevert. De hoofdpersoon ontdekt tot zijn verbijstering dat zijn oudere zus zijn moeder is, en dat zijn toegewijde pa niet zijn vader is. Die vervlechting betreft ook een mislukt huwelijk tussen de dochter van de griendwerker en een kooiker. Drank en geweld leiden tot een verdrinking. Als sfeertekening met Bijbelse citaten is er de herkenning van een eenzaam en geknecht leven, waar schuldgevoel een rol speelt. Een indrukwekkend boek. Paperback; kleine druk.
Dr. Theo Hoogbergen (NBD|Biblion recensie)