Geen leven zonder vriendschap

Samenvatting: Geen leven zonder vriendschap (zoals op de achterkaft)

Ruim tien jaar geleden ontmoette Hans Reinders een meisje met een zeer ernstige handicap: bij haar geboorte bleek een deel van haar hersenen te ontbreken. Door deze ontmoeting ging de auteur op zoek naar een ander verhaal. Geen leven zonder vriendschap gaat over de vraag wat het betekent om mens te zijn. In onze cultuur is het antwoord vaak: zelf willen, zelf kunnen en zelf doen. Maar wat zegt dit over het bestaan van mensen voor wie het woordje 'zelf' geen betekenis meer heeft, of zelfs nooit heeft gehad?

NBD|Biblion recensie

De aanleiding voor dit boek was voor de auteur (hoogleraar ethiek aan de VU te Amsterdam) zijn ontmoeting met het toen tienjarige meisje Kelly. Ze had een zeer ernstige verstandelijke beperking. In het boek stelt Reinders de fundamentele vraag naar de betekenis van het mens-zijn en voert hij een pleidooi om anders te kijken naar mensen met een verstandelijke beperking. Het gaat hier om mensen die niet of nauwelijks vorm aan het in de westerse cultuur zo belangrijke term 'zelf' kunnen geven: 'zelf willen, zelf kunnen en zelf doen'. Zijn zulke mensen tweederangs of minderwaardig? Reinders betoogt indrukwekkend en helder dat om mens te zijn, het betekent dat je aan geen enkele voorwaarde hoeft te voldoen. In onze traditie, taalgebruik en gedrag zijn we vaak bezig anderen uit te sluiten. Er is echter een consequente manier, een weg van denken en doen mogelijk, namelijk dat mens-zijn iedereen insluit: geen leven zonder vriendschap! Een verhelderend en volstrekt duidelijk verhaal over menselijke ethiek.
G. Brandorff (NBD|Biblion recensie)