Handboek proefdierkunde

Samenvatting: Handboek proefdierkunde (zoals op de achterkaft)

De opvattingen over de waarde van het dier zijn de laatste decennia duidelijk veranderd.
Op landelijk en Europees niveau zijn nieuwe regels met betrekking tot de uitvoering van
dierproeven tot stand gekomen en wetenschappelijke verenigingen hebben zich beraden
over hun positie ten aanzien van het proefdiergebruik.
De actuele stand van zaken op het gebied van de proefdierkunde vindt u in dit 'Handboek
proefdierkunde'. Proefdieren, dierproeven, alternatieven en ethiek. De opzet van de vijfde
druk is in grote lijnen hetzelfde als die van voorafgaande edities, maar de inhoud van een
aantal hoofdstukken is grondig herzien. Dit geldt met name voor de hoofdstukken 5, 6,
10, 15, 16 en 17.
Dierproeven zijn alleen geoorloofd wanneer aan een aantal strikte voorwaarden is
voldaan. Een van deze voorwaarden is dat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van
dierproeven in handen ligt van deskundigen. Aan de onderzoeker wordt de eis gesteld
dat, naast het behalen van een doctoraal diploma in een van de biomedische studierichtingen,
de cursus proefdierkunde met goed gevolg is doorlopen. Dit boek omvat in grote
lijnen de theorie van de cursus proefdierkunde voor (toekomstige) onderzoekers.
Het doel van proefdierkunde is een bijdrage te leveren aan zowel de kwaliteit van het
onderzoek als aan het welzijn van dieren. Vooral deze laatste doelstelling vraagt om een
benadering die gebaseerd is op respect voor het dier. Dit betekent dat in dit boek niet
alleen aandacht wordt geschonken aan de vaktechnische aspecten van bijvoorbeeld
de zoötechniek, de microbiologie, de pathologie en de anesthesiologie van proefdieren,
maar ook aan de mogelijkheden tot beperking van het proefdiergebruik en aan de
ethische en maatschappelijke aspecten.