Het elfde gebod

Samenvatting: Het elfde gebod (zoals op de achterkaft)

Verwachtingsvol beginnen elf jongens aan hun studie in Amsterdam, waar ze lid worden van het studentencorps. Dan gebeurt er, tijdens hun ontgroening, een schokkend ongeluk. Dankzij de bemoeienis van een oudere
dispuutgenoot belandt het in de doofpot en hun toekomst lijkt veiliggesteld, maar de veelbelovende studenten zijn voor de rest van hun leven tot elkaar veroordeeld.
Wanneer dertig jaar later plotseling de gangmaker uit hun dispuutsjaar overlijdt, dreigt de geest uit de fles te komen. Hun echtgenotes gaan vissen: wat is er die bewuste nacht dertig jaar geleden precies gebeurd? De vrienden
worden gedwongen zich opnieuw af te vragen hoe ze moeten omgaan met hun collectieve geheim.
Het elfde gebod gaat over de bevoorrechte onbezorgde jeugd en het corporale bestaan, en over de betekenis van onvoorwaardelijke vriendschap.

NBD|Biblion recensie

Tweede roman van het vrouwelijke schrijfduo dat eerder ¿Ons soort mensen¿* publiceerde. Tijdens een ontgroeningritueel van een Amsterdams studentencorps in 1979 gebeurt een dodelijk ongeluk. Gelukkig voor de elf mannelijke studenten belandt het incident in de doofpot. Van Weelde, een oudere dispuutgenoot van Magistra ¿79, helpt hen uit de penarie. Hun geweten wordt gesust door het storten van geld in een potje,¿Het elfde gebod¿, dat op slinkse wijze door notaris van Weelde als weduwepensioen wordt gedoneerd. Dertig jaar lang weet de groep mannen te zwijgen. Maar als de gangmaker van de groep, Floris, plotseling overlijdt, begint het zwijgen barsten te vertonen en gaat de beerput alsnog open. De vrouwen komen er achter en een van de studerende kinderen raakt op dezelfde wijze in de problemen als destijds zijn vader. Makkelijk leesbaar proza met weinig diepgang en een hoog korpsballengehalte. Paperback, kleine druk.
Annemiek Buijs (NBD|Biblion recensie)