Het gestolen wijf

Samenvatting: Het gestolen wijf (zoals op de achterkaft)

Pauline Pisa (Utrecht, 1968) schrijft poëzie en proza. Ze is gefascineerd door het menselijk gedrag bij huiselijke gewoontes. Om haar observaties te kunnen verwoorden, creëerde ze een geheel eigen binnenwereld die groter is en verder reikt dan de begrensdheid van haar eigen bestaan. Een jaar geleden trad zij naar buiten en begon met het voordragen van poëzie. Een aantal malen per jaar is er in café Helmers te Amsterdam een goedbezochte dichtersmiddag met, geheel in het teken van deze tijd, een competitie-element. Een vakjury vergelijkt appels met peren met in het ooruitzicht een aantal boekenbonnen. Daar zag ik Pisa voor het eerst optreden. Een echte 'perfoming poet' die geen moeite had om met haar vol vuur voorgedragen pleidooi, bewonderenswaardig genoeg geheel uit het hoofd, het publiek enthousiast te krijgen. De jury kraakte haar echter af en koos voor de gearriveerde dichters, waarvan een aantal onverstaanbaar door de microfoon had staan murmelen. Plaatsvervangende schaamte. Ze hadden buiten de waard en mij gerekend. Het resultaat is dit boekje met bijzondere gedichten die op papier niets aan kracht hebben ingeleverd. Voorwaar een mooie 'troostprijs'.

NBD|Biblion recensie

Dichtbundel waarin deze jonge dichteres (1968) een aantal eigentijdse observaties geeft over zaken die haar in het alledaagse leven zijn opgevallen. Met haar poëzie stond zij al eens in de finale van het NK Poetryslam. De gedichten zijn voornamelijk associatief van aard, waarbij het taalgebruik eenvoudig blijft. Ook ontbreken alle leestekens op een enkel vraagteken na. De gedichten zijn steeds ruim op de rechterbladzijden geplaatst. Bij vier gedichten - alle met de titel Zucht - staat de extra zwarte en cursief gedrukte titel niet boven, maar onder het gedicht. Deze omdraaiing is ook volgehouden in de inhoudsopgave, waarbij eerst het paginanummer en direct erachter de titel van het gedicht vermeld staat. Op het omslag een afbeelding van de dichteres in fotonegatief.
J.H. Corts (NBD|Biblion recensie)