Het rijk van de schaarste

Samenvatting: Het rijk van de schaarste (zoals op de achterkaft)

Het rijk van de schaarste is een zoektocht door de geschiedenis van de filosofie naar de wortels van de hedendaagse maatschappij. Hans Achterhuis concentreert zich daarbij op het fenomeen van de schaarste, door Thomas Hobbes gezien als de natuurlijke toestand van de mens. Vanuit die invalshoek komen thema's aan de orde als wedijver, rechtvaardigheid en een eerlijke verdeling van natuurlijke hulpbronnen. De rondgang langs denkers uit de geschiedenis van de moderne sociale en politieke filosofie, van Thomas Hobbes tot Michel Foucault, laat zien hoe schaarste zich ontwikkelde tot een kernprobleem van de moderne samenleving. Achterhuis werkt dit uit in beschouwingen over de gezondheidszorg en de globale problematiek van honger en ondervoeding.

NBD|Biblion recensie

De moderne samenleving overwint de schaarste niet, maar brengt haar voort. In de consumptiemaatschappij kennen wij geen 'natuurlijke verzadiging', maar een in een voortgaande concurrentie met anderen aangedreven verlangen naar steeds meer en vooral steeds nieuwe objecten. Deze centrale stelling licht Achterhuis toe vanuit vele auteurs. Hij start bij Hobbes, omdat deze als eerste het moderne begrip van de schaarste systematisch ontwikkelt. Locke, Rousseau, Marx en Foucault komen daarna naar voren. Zij en vele anderen fungeren vooral als illustratoren van Achterhuis' stelling. Achterhuis pleit voor een herleving van de ethiek van Aristoteles waarin centraal staat de idee van 'het goede leven'. In de ideologie van de schaarste overheersen kwantitatieve verschillen. Dit boek pleit ervoor het kwalitatieve onderscheid te herstellen. De studie is zorgvuldig geschreven, geeft blijk van grote belezenheid en van een sterk engagement. Na lezing overheerst echter de vraag naar de overgang van theorie naar praktijk. Zeer kleine druk.
Redactie (NBD|Biblion recensie)