Hoe men sterft

Samenvatting: Hoe men sterft (zoals op de achterkaft)

HOE MEN STERFT toont in vijf taferelen aan dat mensen sterven zoals ze hebben geleefd: een hoge edelman sterft uiterst waardig, een vrekkige bourgeoise denkt tot het laatste moment aan haar geld, een winkelierster gaat letterlijk dood aan haar winkel, een arbeiderskind sterft door gebrek aan goede verzorging en een oude landarbeider overlijdt eenzaam terwijl de rest van het gezin de oogst binnenhaalt.
Ondanks het onderwerp wordt Zola nergens larmoyant. Hij bewaart overal een voorbeeldige ironische distantie, oordeelt nooit expliciet over het gedrag van zijn personages en suggereert des te meer, aan de hand van details die direct een hele wereld oproepen.

NBD|Biblion recensie

Emile Zola is de schrijver van omvangrijke, met naturalistische precisie geschreven romans waarin hij een rauw beeld neerzette van de laat 19e eeuwse maatschappij. Dat hij ook in het kleinere werk excelleerde bewijst dit mooie bundeltje uit de Perlouses-reeks. Op het thema 'hoe men sterft' beschrijft hij in kristalheldere stijl in vijf taferelen hoe diverse personen hun laatste levensdagen beleven, waarna er weer overgegaan wordt tot de orde van de dag. Het zijn licht sarcastische observaties, die doortrokken zijn van eigentijds pessimisme en het effectbejag van de smartlap niet uit de weg gaan. In een kort nawoord geeft vertaler Martin de Haan enigszins omslachtig aan waarom hij niet houdt van Zola achter het grote orgel maar wel gecharmeerd is van de miniaturist. Kleine druk.
Matthieu Kockelkoren (NBD|Biblion recensie)