Hugo Haas hoeft geen speen meer

Samenvatting: Hugo Haas hoeft geen speen meer (zoals op de achterkaft)

'Ik kan niet zonder mijn speentje', zegt het kleine haasje Hugo. Maar dan ontdekt hij dat geen van zijn vriendjes nog een speen gebruikt. Speentjes zijn voor baby's. En Hugo is al groot. Daarom probeert hij het ook zonder speen en ontdekt dat het helemaal niet zo moeilijk is. Een grappig speel-prentenboek over het thema 'speen ontwennen'.

NBD|Biblion recensie

Hugo Haas gaat buitenspelen, maar niet zonder zijn speentje, zoals zijn moeder voorstelt. Zijn vriendjes laten hem zien dat alleen hun babybroertjes en -zusjes nog een speen nodig hebben en dat hij net als zij best zonder kan. Ze vertellen hoe zij die overgang hebben ervaren. Dat overtuigt Hugo en bij thuiskomst geeft hij aan het wel zonder speen te willen proberen. Zijn moeder heeft een goed idee om het speentje op te bergen. In dit hardkartonnen prentenboek voor peuters bevat de linkerpagina behalve een illustratie op een witte achtergrond, ook vier tot zeven regels goedgekozen tekst met veel spreektaal. De rechterpagina bevat een paginagrote illustratie die in vrolijke kleuren is uitgevoerd, met twee tot drie flapjes die opengemaakt kunnen worden. De voorwerpen die erachter zitten voegen echter niks toe aan het geheel; de flapjes zijn ook vrij kwetsbaar uitgevoerd. Aangeklede dieren met menselijke eigenschappen spelen overtuigend de hoofdrol, alleen is bij elk dier ongeveer dezelfde statische gezichtsuitdrukking te zien, die bovendien anatomisch niet klopt. Herkenbaar onderwerp, leuk dat het de vriendjes zijn die Hugo overtuigen. Over Hugo verscheen eerder 'Hugo Haas hoeft geen luier meer'*. Vanaf ca. 2 jaar.
M.G.M. Koedijk-Schraag (NBD|Biblion recensie)