Ik hoor de vogels vliegen

Samenvatting: Ik hoor de vogels vliegen (zoals op de achterkaft)

Louisa heeft haar hart verloren aan het fascinerende maar ook onherbergzame Mongolië. Ze werkt enige jaren als journaliste en docente in de hoofdstad Ulaanbaatar, waarna ze naar Tsengel vertrekt, een klein nomadendorpje in het uiterste westen. Bij de nomaden wordt ze met open armen ontvangen en ze gaat opnieuw aan de slag als onderwijzeres. Het leven in Tsengel is zwaar en rauw: de winter duurt er maar liefst zes maanden en in januari vriest het soms bijna vijftig graden. Louisa doet haar best zich aan te passen aan het dagelijks leven. Zo woont ze in een ger, helpt ze met de kudde geiten en schapen en doet ze haar best het ritme van de seizoenen te begrijpen.

NBD|Biblion recensie

Waugh schreef dit journalistiek-literaire verslag naar aanleiding van een verblijf in Tsengel, een dorp in het uiterste westen van Mongolië. Na twee jaar in de hoofdstad als lerares Engels en redacteur/journaliste gewerkt te hebben kiest ze voor dit onherbergzame gebied omdat ze gefascineerd is door de steppe en het nomadenleven. In Tsengel kan ze Engelse les geven. Ze woont achtereenvolgens bij twee gezinnen, bouwt vooral met vrouwen goede vriendschappen op en probeert zich zoveel mogelijk aan te passen aan het dagelijks leven. De beschrijving van de dagelijkse activiteiten en gebeurtenissen wordt afgewisseld met informatie over de geschiedenis van Mongolië en de drie bevolkingsgroepen die in Tsengel samenleven, beschrijvingen van de natuur (waarin nog zoveel stilte is dat je de vleugels hoort van overvliegende vogels) en reflecties van de schrijfster over haar eigen positie. Ze beseft dat ze de meest bijzondere tijd van haar leven meemaakt, maar ze heeft ook een groeiend gevoel van eenzaamheid en afstand ten opzichte van de moeilijke leefomstandigheden. Een meeslepend verhaal waarin een redelijk onbekend gebied en volk met mededogen wordt beschreven door een westerse passante. Bekroond met de Ondaatje Prize van de Britse Royal Society of Literature. Pocketeditie, kleine druk.
K. Ghonem-Woets (NBD|Biblion recensie)