Ik, Safiya

Samenvatting: Ik, Safiya (zoals op de achterkaft)

Voor mij betekende het dat ik opnieuw met een stortvloed van oproepen, verhoren en vernederingen geconfronteerd zou worden. Ik was me ervan bewust dat die zouden leiden tot een vreselijke straf. Safiya Hoesseini was in 2001 wereldnieuws: een Nigeriaanse vrouw, veroordeeld door een sharia-rechtbank tot de dood door steniging omdat ze een buitenechtelijk kind kreeg. Ik, Safiya vertelt het levensverhaal van Safiya. Een levensverhaal dat een indringend beeld geeft van het dagelijks leven, de tradities en gebruiken in de traditionele gemeenschap van noordelijk Nigeria.

NBD|Biblion recensie

Een vrouw die overspel pleegt, kan volgens het islamitische recht, de sharia, gestenigd worden: een menigte mensen gooit stenen naar de tot haar borstkas ingegraven vrouw tot de dood erop volgt. Niet te grote stenen, want dan zou ze bij de tweede of derde steen al dood zijn, en niet te kleine, want die geven te weinig wonden. De Nigeriaanse Safiya Hoesseini werd in 2001 tot steniging veroordeeld. Reden: ze kreeg als gescheiden vrouw een baby. Maar dankzij haar advocaat en een internationale storm van protest werd ze gered. In haar indringende autobiografie, opgetekend door de Italiaanse journaliste Masto, vertelt ze haar leven vanaf haar vroegste jeugd tot aan haar nieuwe huwelijk. Met een nawoord van haar advocaat Abdulkadir Imam Ibrahim en van Masto. De zaak Hoesseini staat niet op zich zelf: in Nigeria zijn meer vrouwen (waaronder Amina Lawal, die ook na internationaal protest is vrijgesproken) tot steniging veroordeeld. Ook andere islamitische landen waar de sharia is ingevoerd, kennen deze gruwelijke, onmenselijke straf. Pocketeditie; kleine druk; met twee katernen matige zwart-witfoto's.
Redactie (NBD|Biblion recensie)