Ik zie ik zie

Samenvatting: Ik zie ik zie (zoals op de achterkaft)

Elke donderdag schrijft Hans Aarsman in de volkskrant een column naar aanleiding van een nieuwsfoto. Met een loep struint hij het beeld af. Welk verhaal schuilt er achter de eerste indruk? Is er geposeerd? Zijn de varens echt of van plastic? Hans Aarsman ziet dingen die je gemakkelijk over het hoofd ziet. En hij stelt onverwachte vragen bij de beelden. In ik zie ik zie zijn de mooiste afleveringen uit `de Aarsman Collectie¿ gebundeld tot een uitdagende cursus kijken.

NBD|Biblion recensie

Fotograaf Hans Aarsman (1951) bespreekt iedere week in de Volkskrant een opvallende persfoto. In deze bundel zijn 42 columns opgenomen die verschenen tussen 2005 en 2008. De gekozen foto is het resultaat van een langdurige selectie van duizenden beelden die in een week op de krantenredactie binnenstromen. Aarsman selecteerde foto's die vragen opriepen. Vragen over het lot of het gedrag van de geportretteerden of over de werkwijze van de fotograaf. In zijn beschouwingen filosofeert hij al kijkend en interpreterend de gebeurtenissen van voor en na het fotomoment bij elkaar. Het zou waar kunnen zijn, of niet waar, dat doet er niet toe. Kijken, details niet over het hoofd zien. Daar gaat het om. Wat is er van het kuikentje geworden dat Poetin voorzichtig in het kommetje van zijn handen hield op een landbouwshow? Waarom worden er juist plastic varens gebruikt op het gazon van het Witte Huis om de camera's aan het oog te ontrekken. En verraadt de blik van een hospik niet, dat hij ondanks zijn reanimatiepogingen, de zwaargewonde militair al heeft opgegeven? Slow watching in de hectische beeldcultuur als in slow food tussen de magnetronmaaltijden. Vergelijkbaar met foto-overpeinzingen van Rudy Kousbroek.* Eerder verscheen een soortgelijke bundel 'De Aarsman collectie.**
Ria Warmerdam (NBD|Biblion recensie)