Jodenjacht

Samenvatting: Jodenjacht (zoals op de achterkaft)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het opsporen en arresteren van ondergedoken joden in Nederland voor een belangrijk deel werk van de Nederlandse politie. Veel rechercheurs deden dit werk met grote overtuiging en volledige inzet, zo blijkt uit nieuw en baanbrekend onderzoek. Bestudering van de strafdossiers van meer dan 250 politieagenten die zich met de jodenjacht hebben beziggehouden, leidde tot schokkende inzichten: er waren binnen de Nederlandse politie groepen actief die alle trekken hadden van een criminele organisatie.

NBD|Biblion recensie

Na het deprimerende 'Kopgeld' (2002)* van Ad van Liempt, over een groep jodenjagers in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog, behandelt 'Jodenjacht' de rol van de Nederlandse politie. Die richtte in verschillende steden speciale afdelingen op voor het opsporen van joden. De agenten waren vooral NSB-ers. Door verraad, intimidatie en geweld vonden ze hun (uiteindelijk) 9000 slachtoffers. Deze agenten handelden vanuit ambitie, antisemitisme en geldzucht. Door afpersing, roof en diefstal verrijkten zij zich. Deze politieafdelingen waren in feite criminele organisaties. Hun handel en wandel ging soms zelfs de Duitsers te ver. Het thematisch opgezette boek is een treurige verzameling van ellende in alle gradaties, met eveneens aandacht voor de berechting van de daders. Het onderzoek werd uitgevoerd door enkele jonge historici. Met literatuurlijst en enkele foto's is 'Jodenjacht' een aanvulling op 'Kopgeld'. Met eindnoten, een literatuuroverzicht en register.
Drs. B. Hummel (NBD|Biblion recensie)