Keizer Julianus en Saloustios

Samenvatting: Keizer Julianus en Saloustios (zoals op de achterkaft)

In de korte periode dat Julianus keizer van het Romeinse rijk was (3161-363), heeft hij een gedurfde poging gedaan om de opmars van het christendom tegen te gaan door er een eigen religie voor in de plaats te zetten. In deze religie, waarin de verering van de zonnegod de centrale plaats innam, zijn elementen van de oude Griekse en Romeinse godsdienst opgenomen, maar ook van de filosofie en van de toen zeer populaire mysteriën.

NBD|Biblion recensie

Juist toen het Romeinse Rijk een christelijke staat was geworden, heeft keizer Julianus een poging gedaan om het tij te keren. In zijn korte regeringsperiode (361-363) heeft hij een vernieuwde heidense godsdienst proberen in te voeren die het christendom kon vervangen. De zonnegod stond voor hem centraal. Daaromheen nam hij elementen over uit de Griekse en Romeinse godsdienst, de toen populaire filosofische stromingen en de mysteriecultus. In twee korte geschriften, die in dit boek in vertaling zijn opgenomen, heeft hij zijn ideeën over deze hernieuwde religie uiteengezet. Een derde geschrift over hetzelfde onderwerp, dat ook in dit boek te vinden is, is niet van Julianus zelf, maar van zijn vertrouweling Saloustios. Behalve een vertaling heeft Rein Ferwerda ook een uitvoerige inleiding in zijn boek opgenomen, waarin hij ingaat op het leven van de twee auteurs, hun werken en de historische context. Juist in een tijd dat er veel belangstelling is voor alternatieven voor de vroeger heersende christelijke godsdienst, is het interessant om deze bronnen te lezen over de strijd tussen christendom en heidendom in de vierde eeuw. De uitgave is keurig verzorgd. Het gaat hier om teksten die nooit eerder in het Nederlands zijn vertaald; dat maakt deze uitgave extra interessant.
Prof. dr. K.A.D. Smelik (NBD|Biblion recensie)