Kind tusschen vier vrouwen

Samenvatting: Kind tusschen vier vrouwen (zoals op de achterkaft)

Na lezing van À ka recherche du temps perdu van Marcel Proust begon Simon Vestdijk op 16 januari 1933 aan een omvangrijke autobiografische roman, getiteld Kind tusschen vier vrouwen. Vier maanden later was hij voltooid. De zeven cahiers met het kladhandschrift werden vervolgens in het net overgeschreven. Begin juni was het enorme karwei geklaard. In de loop van 1934 begon Vestdijk het onuitgeschreven manuscript om te werken tot een aantal kleinere romans.

NBD|Biblion recensie

Op deze editie van Vestdijks 'oerboek' uit 1933, 'Kind tusschen vier vrouwen', wordt al jaren gewacht en nu hij er eindelijk is, kunnen we verrukt zijn over het resultaat. De zeshonderd bladzijden dikke roman, Proustiaans opgezet en door de uitgever destijds te omvangrijk geacht voor publicatie, zou Vestdijks prozadebuut zou zijn geweest. Hij heeft delen van het manuscript in sterk bewerkte vorm o.a. gebruikt voor de roman 'Terug tot Ina Damman'. Pas in 1972, na zijn dood, werd het uitgegeven door De Bezige Bij. Maar niet op de gewenste manier, namelijk na degelijke bestudering van de bepaald niet eenvoudige tekstgeschiedenis. Dick van Vliet, de autoriteit op het gebied van editietechniek, heeft zich nu over dit 'beroemdste oerboek' ontfermd en het werkelijk verantwoord, naar de oorspronkelijke bedoeling, uitgegeven, in de oude spelling, voorzien van uitvoerig (noodzakelijk) commentaar plus een spannende en gedetailleerde beschouwing over de ontstaans- en tekstgeschiedenis. Wie de moeite neemt eerdere uitgaven met deze te vergelijken, ziet de verschillen. Sjoerd van Faassen bespreekt het oerboekgehalte van de roman en de manieren waarop Vestdijk er in de loop van de tijd voor ander werk uit heeft geput. Een voortreffelijk editie van de tekst, met een royaal illustratiekatern.
T. van Deel (NBD|Biblion recensie)