Kopstoot

Samenvatting: Kopstoot (zoals op de achterkaft)

Rogier Dijkman (1959) heeft een alcoholprobleem. Al jong is hij succesvol als cameraman en documentairemaker. Hij is de man die alles kan en alles heeft. Rond zijn veertigste gaat het echter bergafwaarts. Na een ernstig ongeluk op straat besluit hij een pasfoto te laten maken van zijn gehavende gezicht en dat iedere week te herhalen. Deze bijzondere fotoserie vormt de basis van dit boek.

NBD|Biblion recensie

Na een korte relatie in het begin van de jaren tachtig ontmoetten de auteurs elkaar weer in 2002. Zij krijgen opnieuw een relatie. In de tussentijd is er een hoop gebeurd. Dijkman is vader, heeft zijn succesvolle loopbaan als cameraman op moeten geven en krijgt in 2000 een burn-out. Vanaf dat moment gaat hij steeds meer drinken. Na een delirium in 2008 wordt Dijkman opgenomen in een antroposofische afkickkliniek. Enkele maanden daarvoor heeft partner Carolien Euser Dijkman voorgesteld om elke week een portretfoto van zichzelf te laten maken. Naast die foto's bevat dit boek de korte wekelijkse verslagen die Dijkman schreef in de kliniek. Hij beschrijft nauwgezet, eerlijk en zonder omhaal het proces dat hij doormaakt. Daarnaast beschrijft Euser haar kant van het verhaal. De wijze waarop beiden dat doen, biedt de lezer de kans zich goed in te leven. Tussendoor vertellen therapeuten en begeleiders over hun aanpak. Het laatste hoofdstuk bevat zakelijke informatie over alcoholisme. Op kunstzinnige wijze wordt verslag gedaan van een afkickproces, maar het boek is bovendien zeer informatief.
Jan van Bergen en Henegouwen (NBD|Biblion recensie)