Late sprookjes

Samenvatting: Late sprookjes (zoals op de achterkaft)

'Toen de prins de prinses zag, vroeg hij de koning meteen om haar hand. "Maak eerst maar eens kennis," zei de koning. De prins, die moedig was, stapte meteen op haar af. Van ver leek hij heel wat, maar naarmate hij dichterbij kwam, leek hij steeds kleiner te worden. Maar de koningin zei: "Dat heb je wel vaker met kleine mensen, tenminste, als hun proporties goed zijn." Nu, dat was het geval: hij was uitzonderlijk fijn gebouwd, met ravenzwart haar, en grote fonkelende ogen. Hij reikte naar haar hand en zij boog een beetje naar beneden zodat hij haar kon kussen, met lippen die gloeiden in het donker. "Is hij niet wat klein?" vroeg de prinses. "Ja, hij is klein," zei de koningin, "maar dat komt omdat hij zo'n groot land heeft.

NBD|Biblion recensie

Bundel sprookjes met een spirituele inslag van de voormalig procureur-generaal van het Haagse gerechtshof en voorzitter van de AFM. Verleden, heden en toekomst zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. In deze bundel wordt die verbondenheid op magische wijze vertolkt. De auteur combineert ouderwetse ingrediënten met hedendaagse aspecten, en creëert op deze manier tijdloze sprookjes voor jong, maar vooral oud. De schrijver stelt eigenlijk meer algemeen de vraag: wat is eigenlijk een sprookje en wat is werkelijkheid? Op geheel eigen wijze laat de auteur zijn lezers kennismaken met uiteenlopende sprookjesachtige en bovennatuurlijke wezens, zoals een piepklein prinsje dat alleen met een vergrootglas te zien is, een hardlopend prinsesje met erg lange benen, een tovenaar, een reusachtig kind, dwergen, elfen, wandelende bergen. Wij - als mensen - kunnen ze zien als ze gezien willen worden. En: als wij ze wíllen zien. Het omslag vertolkt de sfeer. Met pentekeningen, ingekleurd met waterverf, en enkele aantekeningen. De bundel zal eerder in spiritualiteit dan in literaire sprookjes geïnteresseerde lezers aanspreken. Normale druk.
Mede naar gegevens van D.W.P. Wildschut (NBD|Biblion recensie)