Later kan ik nog altijd worden wat ik wil

Samenvatting: Later kan ik nog altijd worden wat ik wil (zoals op de achterkaft)

Later kan ik altijd nog worden wat ik wil is de beschrijving van een onderzoek naar het statusgevoel bij jongeren. In totaal namen 177 leerlingen uit Rotterdam Zuid deel aan het onderzoek. Onderzocht werd of jongeren tussen 15 en 17jaar zich bewust zijn van de sociale statushiërarchie en of hun relatieve positie in het onderwijs daarbij een rol speelt. De vraag was met name hoe vmbo-leerlingen omgaan met de relatief lage status van hun opleiding. Uit het onderzoek blijkt dat de eigen positie een rol speelt bij de waarneming van de hiërarchie, de positie die zij zichzelf toekennen en hun toekomstverwachting.

NBD|Biblion recensie

Deze uitgave is de handelseditie van een proefschrift dat de auteur verdedigde aan de Universiteit van Utrecht. Het boek beschrijft een onderzoek waarvoor 177 leerlingen uit het vmbo werden ondervraagd over hun statusbeleving, eigenwaarde en toekomstbeeld. De centrale vraag luidt: hoe ervaren leerlingen die niet in staat zijn een hogere opleiding te volgen dat zij, in een samenleving die gelijkheid als basis heeft, minder kansen hebben om een hoge status te bereiken dan anderen? Eerst schetst de auteur de probleemstelling. Vervolgens beschrijft hij kort een aantal sociologische begrippen, en gaat hij in op de opzet en uitvoering van het onderzoek. De auteur koos voor een kwalitatieve benadering vanuit het insiderperspectief, waarbij het erom gaat de subjectieve beleving van de jongeren ten aanzien van hun relatieve positie te achterhalen. Ten slotte beschrijft hij de bevindingen en conclusies. Achteraan volgen een bibliografie en vier bijlagen (onder meer cijfermateriaal). Een inspirerend boek voor mensen uit het onderwijs. Verlucht met enkele kleurenfoto's, grafieken en tabellen.
Redactie Vlabin-VBC (NBD|Biblion recensie)