Leven aan de grens

Samenvatting: Leven aan de grens (zoals op de achterkaft)

‘De menselijke maat’ in de zorg staat in deze tijden van efficiency en bezuiniging ernstig onder druk. Dat heeft uiteraard ook gevolgen voor de omstandigheden waarin mensen sterven. De Rotterdamse pastor en geestelijk verzorger Marinus van den Berg wisselt zijn ervaringen uit met Carlo Leget, theoloog en ethicus. Marinus van den Berg werkt in een verpleeghuis en in een hospice. Op het einde van iedere werkdag schrijft hij hierover. Dat levert sterke observaties en overdenkingen op over mensen die leven en werken aan de grens van het leven. Vanuit zijn visie en ervaring reageert Carlo Leget op deze dagelijkse notities. Het resultaat is een interessante en kritische dialoog over de situatie waarin mensen verkeren als ze het levenseinde naderen. Leven aan de grens is een overtuigend pleidooi voor de waardering van spirituele zorg aan het sterfbed. Marinus van den Berg schreef tientallen succesvolle boeken en is een veelgevraagd spreker op lezingen en symposiums. Rode draad in zijn werk is: omgaan met de dood moet je niet wegstoppen. Carlo Leget is als universitair hoofddocent Zorgethiek verbonden aan de Universiteit van Tilburg. Hij schrijft over stervenskunst en is landelijk en internationaal actief in de ontwikkeling van spirituele zorg in de palliatieve zorg.

NBD|Biblion recensie

Marinus van den Berg die in Rotterdam als pastor in een verpleeghuis en in een hospice werkt, onderhield in augustus 2009 een correspondentie met Carlo Leget, universitair hoofddocent zorgethiek aan de universiteit van Tilburg. Van den Berg schreef Leget gedurende 25 dagen een brief, waarop laatstgenoemde steeds een reactie gaf. Aan de orde komen vragen over de pastorale zorg aan aan patiënten voor wie het levenseinde in zicht komt. Naast voorbeelden uit de praktijk en reflecties over deze problematiek wordt ook aandacht besteed aan de persoonlijke kenmerken van de terminale patiënt, zoals bijvoorbeeld hobby's. Tussen de regels door krijgt de lezer een indruk van hoe moeilijk, maar ook hoe veelzijdig het werk van een pastoraal medewerker eigenlijk is. Het boek geeft geen opsomming van technieken voor een optimaal pastoraat, maar de brieven zijn eerder impressies van praktijkervaringen en ethische beschouwingen over de terminale zorg. Soms treft men aan het einde van een brief literatuurverwijzingen aan. De uitgave die soms wat inspanning vraagt, is bestemd voor allen die met bovengenoemde problematiek te maken hebben. Dit kunnen zowel christenen als andersdenkenden zijn.
Drs. J.H. van Capelleveen (NBD|Biblion recensie)