Ludo Pieters 1921-2008

Samenvatting: Ludo Pieters 1921-2008 (zoals op de achterkaft)

Een rode havenbaron, maar geen ondernemer uit hartstocht. Zijn vader eiste dat hij in 1946 in het familiebedrijf Hudig & Pieters kwam. Ludo Pieters was daarna jarenlang het gezicht van de Rotterdamse havenwerkgevers, maar zijn grootste passie lag bij de kunsten. De literatuur kwam op de eerste plaats. Na de Tweede Wereldoorlog debuteerde hij als dichter maar hij zag al vrij snel in dat zijn talent niet groot genoeg was om van de pen te kunnen leven. Hij besloot zich voor de talenten van anderen in te zetten. Zo werd hij bij een groot publiek bekend als de beschermheer van een zoekende Gerard Reve. In zijn geboortestad Rotterdam nam hij als mecenas een opvallende plaats in door zijn toonaangevende positie in de Rotterdamsche Kunstkring en de Rotterdamse Kunststichting. Hij werd de aanjager van het experimentele Lijnbaancentrum, een onbetwist cultureel hoogtepunt in Rotterdam vanaf begin jaren zeventig. Begin jaren tachtig pakte hij de pen weer op. Als 73-jarige debuteerde hij met de roman De Argonauten. Literaire erkenning bleef uit, maar hij werd van 1991 tot 1996 wel voorzitter van de jury van de P.C. Hooftprijs. In 1992 startte hij het nog steeds bestaande Ludo Pieters Gastschrijversfonds, dat vervolgde buitenlandse schrijvers in staat stelt een jaar lang als gastschrijver aan een Nederlandse universiteit te werken.

NBD|Biblion recensie

Ludo Pieters (1921-2008) was een Rotterdamse zakenman en bestuurder met een grote passie voor literatuur en kunst. Hij spendeerde een deel van zijn vermogen aan kunstenaars en artistieke initiatieven. Zelf schreef hij (gedichten, proza), maar hij maakte er geen naam mee. Als vriend van Gerard Reve werd hij bekend door Reves "Brieven aan Ludo P." In de tweede helft van de 20ste eeuw was Pieters zeer actief in cultureel Rotterdam, organisatorisch, bestuurlijk en financieel. Zijn belang kan niet onderschat worden. Deze degelijk gedocumenteerde studie is meer dan een biografie een geschiedenis van cultureel Rotterdam (en Nederland). Degelijk bronnenonderzoek, goede verantwoording, fraaie verzorging (illustraties in kleur en zwart-wit) en rijke inhoud vergoeden de niet altijd even soepele stijl. Ondanks de stevige feitelijkheden van deze studie komt Pieters eruit naar voren als een gedreven persoonlijkheid, een sociale ("rooie") havenbaron, een bekwaam bestuurder en een royale man met onconventionele trekken, een man van landelijk niveau. Een boeiend en belangwekkend boek dus.
Drs. Cees van der Pluijm (NBD|Biblion recensie)