Nee zeggen mag

Samenvatting: Nee zeggen mag (zoals op de achterkaft)

Hoe praat je met jonge kinderen op een natuurlijke manier over het stellen van grenzen? De twee verhalen over Luuk en Roos bieden aanknopingspunten om situaties te herkennen waarin ze nee mogen zeggen, weg kunnen lopen en de gebeurtenis aan iemand mogen vertellen. Dit vergroot hun kennis en vaardigheden om eigen grenzen aan te geven. In dezelfde serie verscheen In je blootje, een prentenboek met Luuk en Roos over praten over bloot en je lichaam en Dat is fijn, over verschillende manier van aanraken: fijn en niet fijn.

NBD|Biblion recensie

In dit vierkante prentenboekje wordt in twee verhalen een voorbeeld gegeven van 'nee' mogen zeggen tegen aanrakingen die je zelf niet wilt. In het eerste verhaal speelt Luuk buiten als grote buurjongen Thomas mee komt spelen. Nadat Thomas achter een boom heeft geplast, wil hij dat Luuk zijn piemel laat zien. Luuk zegt 'nee' en vertelt het aan zijn mama. Zij is erg blij dat hij dit vertelt en geeft aan dat zijn piemel van hem is. In het tweede verhaal komt tante Tilly op bezoek bij Roos. Tante Tilly wil dat Roos haar een kusje geeft. Roos weigert; ook zij vertelt dit aan mama. Mama geeft aan dat haar kusjes van haar zijn en dat zij kiest aan wie ze haar kusjes geeft. In twee tot drie korte zinnen wordt op de linkerpagina het verhaal verteld. Onder de verhaalzinnen staat, cursief gedrukt, een vraag over hoe de lezer/luisteraar zich zou voelen in de beschreven situatie. Iedere vraag nodigt zo uit tot gesprek. Op de rechterpagina een (wat gedateerd aandoende) tekening van de hoofdpersonen in kleur; de omgeving is vaag, in grijstinten getekend. Andere delen in deze (onbenoemde) serie, die erop gericht is om kinderen weerbaarder te maken met betrekking tot alles wat met hun lichaam te maken heeft, zijn 'In je blootje' en 'Dat is fijn'*. Vanaf ca. 3 t/m 8 jaar samen met een volwassene.
Hannelore Rubie (NBD|Biblion recensie)