Niemand weet dat ik een mens ben

Samenvatting: Niemand weet dat ik een mens ben (zoals op de achterkaft)

NBD|Biblion recensie

In dit oblong boek worden acht minderjarige asielzoekers geportretteerd die vanuit verschillende brandhaarden ter wereld naar België gevlucht zijn. Het boek is samengesteld op verzoek van een Belgische pleegzorgorganisatie. De asielzoekers zijn geïnterviewd door de Belgische romanschrijver Erwin Mortier. Hij laat de jongeren van gemiddeld 15 jaar uit ondermeer Angola, Burundi, Koerdistan en Brazilië hun eigen verhaal vertellen. Soms strak en zakelijk, soms stil en poëtisch. De verhalen worden begeleid door portretfoto's en paginagrote foto's in kleur en zwart-wit van het leven in opvangcentra. Door middel van de schrijfstijl en de foto's is getracht een beeld neer te zetten van de vluchteling als mens, in plaats van 'probleem'. Deze opzet is geslaagd. Het is een mooi vormgegeven boekje geworden (gebonden in klein oblong formaat) waarin jongeren die doorgaans onzichtbaar blijven ons hun verhaal vertellen. Met nuttige (web)adressen in België en Nederland. Interessant voor, ook Nederlandse, jongeren vanaf ca. 14 jaar.
Marieke Both (NBD|Biblion recensie)