Nooit verleden tijd

Wat andere klanten van dit boek vinden

ik ben zo gelukkig geweest om het boek al te lezen: het is zo mooi, ontroerend, spannend, historisch, menselijk, en ook verdrietig eigenlijk, kortom een boek dat je in één keer uitleest en die je lang nablijft. zo mooi, tip koop wel vooraf tissues, die heb je nodig., ook al zit er in dit boek ook humor. LEES HET1 zou ik zeggen.

Met het verstrijken van de jaren dunnen de mensen uit die daadwerkelijk beelden bij zich dragen van de verschrikkingen die de Tweede Wereldoorlog teweegbracht. Veel wordt doorverteld, van generatie op generatie, anderen zwijgen, te getekend door hetgeen ze hebben meegemaakt.

De auteur was nog geen dertien toen hij er in deze zware jaren alleen voor kwam te staan. Te midden van al het geweld, het onbeschrijfelijke en vaak niet te bevatten leed wat hem dagelijks omringde probeerde hij te overleven, als enige van zijn familie die allen zijn afgevoerd. Angst voert de boventoon in dit boek. Angst zoals niemand dit zou mogen ervaren. Als snel leert Lex te vertrouwen op zijn heldere ingevingen die hem uit veel benarde posities heeft weten te redden. Maar ook vertrouwen op zichzelf, er volkomen alleen voor staand. Lex, die sliep in schuilkelders en op de bovenste treeën van trappenhuizen, omschrijft zichzelf in die tijd als een kameleon. Met het gemis van een vast adres zwerft hij van slaapplaats naar slaapplaats, soms bij bekenden als de familie Bijl, wonende op het Singel, ome Joop of gewoon bij een ieder die hem op wilde vangen. Op 13 juli 1943 vindt hij definitief onderdak.

Vooropgesteld dat verhalen als die van Lex nooit verloren mogen gaan, is het ondoenlijk om de beleving van toen op de lezer over te brengen. Het boek beschrijft het meegemaakte en de stukjes in het cursief gaan dieper in op bepaalde uitspraken. Een schrijnend verhaal, dat wordt bijgestaan door authentieke foto’s, laat zien wat oorlog bij mensen teweeg kan brengen.

Persoonlijk heeft het bij mij geen snaar geraakt maar dat neemt niet weg dat het boek erg bijzonder blijft. Een memoire, nagenoeg zonder dialoog over een bange maar dappere jongen die de gruwelijkheden wist te overleven.

'van die grote familie heb ik er maar twee mogen begraven. De anderen zijn allemaal in
concentratiekampen vermoord.' Schrijft Lex Lesgever in zijn boek: Nooit verleden tijd.

De toevoeging van de dodenlijst voorin het boek en de authentieke fotos
zeggen meer dan woorden kunnen verbeelden.

In Nooit verleden tijd beschrijft Lex Lesgever zijn eigen beleving tijdens de Tweede Wereldoorlog.
In die tijd(juni 1942) woonde hij in Amsterdam, daar vind de trieste, wanhopige en eenzame omzwerving plaats van een kleine jongen die alleen overblijft na deportatie van zijn gehele familie.
Zijn verhaal leest bijna als een groot jongensavontuur. Het is echter geen avontuur maar een
waargebeurde overlevingstocht door straten in Amsterdam met verlaten woningen, honger, wantrouwen en voortdurende spanning.
In juli 1943 komt Lex Lesgever aan bij een veilig onderduikadres en overleeft de oorlog.

Het boek Nooit verleden tijd door Lex Lesgever is een document over een tijd die nooit tot het verleden mag behoren.

Een joodse jongen van 13 jaar uit Amsterdam die op nauwelijks voor te stellen wijze de oorlog heeft overleefd; dat is het waargebeurde levensverhaal van Lex Lesgever. Zijn hele familie wordt door de Duitsers opgepakt en uitgemoord. De lange lijst van namen opent het boek en grijpt je meteen naar de keel. Vervolgens laat het verhaal je van begin tot eind niet meer los: van de aanloop naar de oorlog tot en met de verwerking nog vele jaren daarna. De belevenissen die hij tijdens de oorlog meemaakt, zijn nauwelijks voor te stellen. Geholpen door de één, maar weer verraden door de ander, overleeft hij uiteindelijk de oorlog. Daarna volgt zijn jarenlange worsteling om deze ervaringen een plek in zijn leven te geven. Uiteindelijk heeft hij zijn levensverhaal pas nu - 65 jaar later - kunnen optekenen.
Hij verdient daarvoor veel waardering. Het verhaal is niet alleen indrukwekkend, maar maakt ook zo tastbaar waartoe rassenhaat kan leiden. De titel "Nooit verleden tijd" had dan ook niet beter gekozen kunnen worden.
De boek verdient alle aandacht die maar mogelijk is !!

Schrijf zelf een beoordeling

Schrijf zelf ook een beoordeling over dit boek
(Om de betrouwbaarheid te vergroten vragen wij u eerst in te loggen)