Op, op, ten strijde, Jeruzalem bevrijden!

Samenvatting: Op, op, ten strijde, Jeruzalem bevrijden! (zoals op de achterkaft)

Tussen 1095 en 1291 gingen honderdduizenden vrome westerlingen - met name mannen maar ook vrouwen - op reis naar Jeruzalem: de plaats waar Jezus van Nazareth is gekruisigd. Het doel van deze gewapende pelgrimages was orde op zaken te stellen in de Heilige Stad en te voorkomen dat daar (nog langer) islamitische krijgsheren de dienst uitmaakten. Deze militaire operaties, de kruistochten, waren hachelijke ondernemingen, vaak gedoemd tot mislukken. Maar er werden ook successen geboekt. Er heeft bijna tweehonderd jaar een christelijk Koninkrijk Jeruzalem bestaan. De moderne mens heeft zich van alles over de kruistochten laten wijsmaken, en kijkt doorgaans met een mengeling van verwondering en afschuw naar de episode uit 'onze' geschiedenis. De kruistochten worden zelden adequaat beschreven. Mystificaties en politieke vooroordelen vertroebelen het beeld dat het Westen van deze expedities heeft. In Op, op, ten strijde, Jeruzalem bevrijden? weet Hans Jansen de gangbare politiek correcte visie op de kruisvaarders te nuanceren. Hij baseert zich daarbij op een scala aan bronnen, waaronder Hebreeuwse en Arabische teksten. Hij onderwerpt de klassieke verslagen aan een kritische blik en komt tot verrassende observaties. In een beschouwend hoofdstuk laat de auteur zien dat de strijd van de kruisvaarders van weleer - historisch gezien - het begin was van de hedendaagse wereldomvattende 'oorlog' tegen militante jihadisten. Dankzij de alom geprezen schrijfstijl van Jansen is dit boek niet alleen een verrassend avonturenepos met een humoristische ondertoon, het is ook zijn eerste boek dat kan worden gekwalificeerd als 'romantisch'.

NBD|Biblion recensie

Dit boek dat het karakter draagt van een politiek pamflet, geeft op grond van vooral een studie een overzicht van acht kruistochten (1095-1291) en de ideologische achtergrond daarvan. De laatste hoofdstukken gaan over voorgeschiedenis en ideologie; propaganda en agitatie én het zelf op kruistocht gaan (reisgidsje langs de plaatsen die verband houden met de kruistochten). De 'kruisvaarders' worden getekend als staande tegenover de 'krijgsheren' die toen in het Midden-Oosten de macht hadden. De strijd van weleer is het begin van de hedendaagse wereldomvattende 'oorlog' tegen militante djihadisten. Wanneer de westerse leiders in hun argeloosheid volharden, staat hun een ramp te wachten. Voor wie het zou wagen te zeggen dat dit boek niet 'het ware verhaal van de kruisvaarders' of van de moslims en christenen in het Midden-Oosten bevat tegenover het verhaal van een ideologische 'multicul-strekking', ligt het oordeel van de auteur al gereed. Dat zijn de vrienden en vriendinnen van de islam (die aan de Nederlandse universiteiten elkaar het monopolie hebben verleend op het geven van onderricht), de 'correcte' denkers, de leden van de linkse kerk met hun progressieve topintellectuelen of de atheïstisch-academische vrienden van de islam, de hedendaagse multiculturele kruisvaarders.
Prof.dr. A. Wessels (NBD|Biblion recensie)