Rietveld & Curacao

Samenvatting: Rietveld & Curacao (zoals op de achterkaft)

Tussen 1949 en 1960 heeft Gerrit Rietveld zes ontwerpen gemaakt voor gebouwen of inrichtingen daarvan op Curaçao. In alle gevallen was Chris Engels daarbij betrokken als opdrachtgever of adviseur. Engels was behalve arts ook dichter en schilder. Tussen beiden ontwikkelde zich een hechte vriendschap. In dit boek beschrijft en analyseert Jan de Heer alle ontwerpen, waarvan het gerealiseerde Monseigneur Verriet Instituut het hoogtepunt is, en plaatst ze in de cultuurpolitieke ontwikkeling van het eiland. Tevens belicht hij de bijzondere relatie van Rietveld en Engels.
Rietveld wist de klimatologische condities van Curaçao goed te verwerken in zijn ontwerpen. Hij trok bij het Verriet Instituut en het Richardushuis profijt van de passaatwind, hij paste geen gesloten wanden toe maar regelbare shutters en hij gebruikte grote dakoverstekken tegen directe instraling van de zon. In het Verriet Instituut maakte hij van het dak een grote regengoot om het kostbare regenwater te kunnen opvangen. Hierdoor kunnen de ontwerpen van Rietveld in de huidige Curaçaose architectenpraktijk nog steeds als inspirerend voorbeeld dienen.