Rivier de Lossie

Samenvatting: Rivier de Lossie (zoals op de achterkaft)

«Het is een prachtig boek.» - Michiel van Kempen

«Rivier de Lossie is een novelle geworden zoals alleen Alfred Birney die kan schrijven. Op originele wijze beschrijft hij de problematiek van de moderne mens die overal en nergens zijn thuis vindt. Juist door dit verhaal te verweven met een Donovan-ballade wint dit verhaal met iedere bladzijde aan kwaliteit. En als je het boek hebt uitgelezen, besef je dat Birney niet alleen zijn eigen verhaal heeft verteld maar ook Donovans ballade in de vorm van een roman tot leven heeft weten te brengen. Met zijn novelle Rivier de Lossie is Alfred Birney teruggekeerd tot de Nederlandse literatuur. Alsof hij nooit weg was.» - Ezra de Haan (Literatuurplein.nl)

Hoe komen drie benen op een wapenschild terecht en meer dan duizend jaar later op het etiket van een ketjapfles? Waardoor worden mensen soms dagenlang achtervolgd door hetzelfde lied? Waarom zijn het zo vaak onbekenden die ons heel anders naar de dingen laten kijken? Vragen uit de sfeervolle novelle Rivier de Lossie, die zich afspeelt in Schotland in de beginjaren negentig van de vorige eeuw. Een Nederlandse folkgitarist is er op zoek naar zijn Schots-Aziatische voorgeschiedenis. Tegen het decor van leisteen en voortspoedend water ontmoet hij een betoverende vrouw die hij uit een ballade uit zijn vroegere repertoire meent te herkennen. Maar wie is zij in werkelijkheid? Rond hun kortstondige samenzijn spelen thema's die altijd actueel zijn: oorlog, migratie, afkomst, de fascinatie voor het onbekende en het noodlot.

Een clandestiene folkclub lag ergens boven in een hoekhuis in het Renbaankwartier, waar je de zee kon ruiken. Er was geen alcohol of marihuana, wel hete soep. Schaakborden, gedempte conversaties. Op een barkruk zat een jongen met een bebrild vollemaansgezicht, varkenslijf en worstvingers geweldig gitaar te spelen. De jongen zong in het Gaelic. Ik verstond hem niet maar begon een land te missen waar ik nog nooit geweest was.

'Ook de Nederlandse literatuur heeft haar geheimen. Een van de best bewaarde heet Alfred Birney. Dit is uiterst verfijnd proza - tastbaar en tegelijk ongrijpbaar als water, een stille kracht in de Nederlandse literatuur.'

Dat schreef de Standaard der Letteren eens over Alfred Birney, zoon van een Nederlandse moeder en een Indo-Chinese vader met Schotse wortels. Veelvuldig terugkerende motieven in zijn literaire werk zijn vervreemding van familie, voortdurend raadselen in verband hiermee oplossen en het onvermogen tot identificatie met moederland of vaderland. Rivier de Lossie is Alfred Birney's literaire comeback na een periode van columns schrijven.

«Rivier de Lossie is een aangename novelle en schrijver Alfred Birney is wat mij betreft niet langer een van de best bewaarde geheimen, maar een aangename ontdekking.» - Ricco van Nierop (DeRecensent.nl)

NBD|Biblion recensie

De schrijver (1951) hoort tot de tweede generatie Indische auteurs, de postkolonialen. Met deze novelle maakt hij na geruime tijd van stilte zijn meer dan geslaagde rentree. Thema's uit eerder werk komen ook nu weer voor, waarbij de vervreemding van familie en het zoeken naar "roots" deze keer de verteller naar Schotland voeren. De Schotse achtergrond van Birney (verweven met die van zijn Indische achtergronden) zoekt hij aan de rivier de Lossie in Moray en de plaats Elgin; voor archiefbronnen wordt hij al snel terugverwezen naar zijn woonplaats Den Haag. Birney dwaalt door Elgin en omgeving en beschrijft meesterlijk het landschap, evenals de ontmoeting met een raadselachtige jonge vrouw (en haar moeder). De auteur heeft een prachtige novelle geschreven die bovendien de Indische thema's weet te verplaatsen en te integreren met een Keltische omgeving. Gebonden uitgave op pocketformaat; kleine druk.
J.T.G. Maas (NBD|Biblion recensie)