Van holbewoner tot stadsmens

Samenvatting: Van holbewoner tot stadsmens (zoals op de achterkaft)

Edy de Munck beschrijft in dit boek de ontwikkeling van het menselijke bewustzijn en het denken gedurende de afgelopen 12.000 jaar. De eerste grote veranderingen treden op bij het begin van de landbouw rond 8.500 jaar v.Chr., de zogenaamde agrarische revolutie. Archeologische vondsten bij onder andere Göbekli Tepe getuigen hiervan. De tweede revolutie vindt plaats door Christus aan het begin van onze jaartelling. Zijn optreden zorgt voor een totale mentaliteitsverandering van zijn volgelingen, waardoor men zich al een eigen individualiteit van zijn volgelingen, waardoor men zich als een eigen individualiteit gaat beleven en niet alleen maar als onderdeel van een groep of stam. Deze houding ten opzichte van het leven en de wereld leidt uiteindelijk in de zeventiende en achttiende eeuw tot de Verlichting en de eruit voortvloeiende industriële revolutie. Het omgaan met deze uitvindingen en hoe wij onze samenleving moeten reorganiseren is het grote probleem van onze tijd. Het lokale groepsdenken met zijn eigenbelang moet worden vervangen door mondiaal denken en het algemene belang.

NBD|Biblion recensie

De auteur probeert in dit vrij beknopte boek 12.000 jaar ontwikkeling van het menselijk bewustzijn te beschrijven. Hij zegt, niet uit te willen gaan van een ideologie of van dogma's, maar van de directe verschijnselen die zich aan ons voordoen. Hij geeft aan die verschijnselen echter vaak een uitleg die uitgaat van een bepaalde overtuiging die men alleen maar esoterisch kan noemen. Hij stelt dat rond 10.000 voor Christus de mensen nog via trancetoestanden van de sjamaan direct geleid werden door de 'elementenwezens uit de lagere geestelijke wereld'. Maar over dit type 'wereld' staat wetenschappelijk niets vast. Hij situeert daarna de bijbelse uitdrijving uit het paradijs rond 8500 voor Christus. Hij ontkent impliciet de huidige kennis van de Haplo-groepen en laat voorhistorische mensengroepen van West- naar Oost-Europa trekken. Mythische voorstellingen zoals Asgard vat hij op als werkelijke locaties, de mythische tocht van de Argonauten als een reële reis. Er staan ook heel wat dingen die wèl verantwoord zijn, maar het geheel vormt een persoonlijke visie die wetenschappelijk niet verantwoord is. Met twee katernen kleurenafbeeldingen en een literatuuropgave.
A.P.G. Spamer (NBD|Biblion recensie)