Veilig opgroeien

Samenvatting: Veilig opgroeien (zoals op de achterkaft)

In Veilig opgroeien (oorspronkelijke titel Signs of Safety), wordt een nieuwe benadering in de bescherming van kinderen gepresenteerd. Hulpverleners in de jeugdzorg en kinderbescherming kunnen hiermee potentieel risicovolle situaties beoordelen en vinden hierin praktische hands-on strategieën voor het opbouwen van een samenwerkingrelatie met de ouders. Uit de praktijk blijkt dat dit op de lange termijn kindermishandeling en uit huis plaatsing kan voorkomen.

Er zijn weinig beroepsgroepen waarbij emotie zo'n grote rol speelt als bij hulpverleners in de jeugdzorg en de kinderbescherming. Logisch; het gaat immers om kwetsbare kinderen die bedreigd worden in hun ontwikkeling, of erger. Daarom heeft ook iedereen een oordeel over het werk van deze hulpverleners. Zij liggen vaak onder vuur: omdat ze wél ingrijpen of omdat ze níet ingrijpen. Het gevolg is dat hulpverleners steeds vaker risicomijdend gedrag vertonen - het beruchte Savanna-effect - dat tot meer uithuisplaatsingen van kinderen leidt.

De auteurs van Veilig opgroeien bieden een beter alternatief. Zij hebben in de praktijk vastgesteld dat samenwerking met het gezin de beste resultaten oplevert. In negen hoofdstukken worden zowel het theoretische kader als de praktijkelementen van Signs of Safety uitgebreid behandeld. Dit praktijkboek laat zien hoe je deze benadering steeds kunt toepassen: van intake via onderzoek en beoordeling tot afsluiting van het dossier.

NBD|Biblion recensie

Jaarlijks komen bij de Raad voor de Kinderbescherming tal van meldingen over bedreigende situaties waarin kinderen verkeren. Het Bureau Jeugdzorg of het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling schakelt de Raad voor de Kinderbescherming in om de gezinssituatie van het kind te onderzoeken. De Raad moet beoordelen of het kind veilig is of dat ingrijpen noodzakelijk is. Een moeilijke afweging, waarbij vooral de aandacht is gericht op wat niet goed gaat. In dit boek wordt een uit Australië afkomstige benadering gepresenteerd waarin samenwerking met het gezin wordt nagestreefd en gekeken wordt naar signalen van veiligheid. Van melding, via intake, onderzoek naar beoordeling en afsluiting worden de theorie en de verschillende stappen in de 'Signs of Safety'-benadering verhelderd en geïllustreerd met voorbeelden uit de praktijk. Hoewel de organisatie van de kinderbescherming in Australië afwijkt van de Nederlandse, is deze aanpak ook hier goed bruikbaar en het is zeker aan te bevelen dat professionals die werkzaam zijn bij de Raden voor de kinderbescherming en in de jeugdzorg in Nederland hier kennis van nemen.
Drs. Marion Welling (NBD|Biblion recensie)