Verbroken

Wat andere klanten van dit boek vinden

Ik ben helemaal weg van de boeken van Karin Slaughter sinds ik een paar jaar geleden voor het eerst een boek van haar leende bij een vriendin. Sindsdien wil ik ze allemaal hebben! Ik heb ze nu op 5 boeken na, allemaal. Het gaat niet zo snel, ik heb een uitkering en probeer ze dus tweedehands te kopen, maar ik kom er wel!!
Ik ben benieuwd naar "Verbroken" deze kan ik gelukkig kopen van een boekenbon! Ik heb gelijk gereserveerd.
Lily Straet

Ik heb al haar boeken gelezen. In een woord TOP.
Ik verwacht dat Verbroken weer net zo spannend is als haar voorgaande boeken

Dit was weer lekker genieten van Sara, haar familie, Will Trent, Frank, Lena en een paar sappige moorden. De plot is erg goed gevonden en de dader had ik bepaald niet in de gaten.
Knap hoe Slaughter de verschillende personages uit de boeken bij elkaar weet te brengen.
Het is een dikke pil, dus ik was er een heerlijk sneeuwweekend lang mee onder de pannen. Voel wel de behoefte om ze alle tien weer eens te herlezen. Maar dat zal, gelet op mijn ntl nog wel geruime tijd moeten wachten.
Nadeel bij dit soort series is wel dat de hoofdpersoon zo veel meemaakt, dat het niet helemaal geloofwaardig meer is. En een ander nadeel is, dat je na elk deel weer smachtend uitkijkt naar de volgende… Gelet op het verloop van het verhaal, verwacht ik wel weer een nieuwe Linton.

Ik kan niet wachten op het nieuwe deel. Ik heb ze allemaal gelezen, en ze worden alsmaar beter!! E. Lemmen

Volgens al onze Engelstalige mede lezers is het boek in 1 woord TOP, staat op de fansite van Karin op facebook
Kan dus niet wachten om het zelf te mogen lezen...

De boeken van Karin Slaughter zijn verslavend als je eenmaal het eerste boek gelezen hebt wil je ze allemaal.
Ze zijn spannend van begin tot eind een echte aanrader.

Popel om weer een boek van K.Slaughter te lezen; heb ze allemaal al gelezen en reuze spannend, iedere keer weer, dus ben benieuwd hoe Verbroken is.
T. Blauwendraat - Dronten.

Een nieuw boek van een van mijn favoriete schrijfsters. Ik was erg nieuwsgierig, want Sara keert weer terug naar Grant County, en daar is Lena ook nog steeds. De minachting vanuit Sara was te voelen, en ze gaat heel ver hierin. Maar is ze wel reeel in deze situatie, en verliest ze de werkelijkheid niet uit het oog?
Grappig genoeg, kon ik me ontzettend inleven in dit gevoel van Sara naar Lena, de minachting, de wanhoop om iemand te kunnen straffen voor het gebeurde, de pijn. Maar aan de andere kant vond ik, zoals ik al zei, dat ze ontzettend ver wilde gaan. Het is heel knap omschreven, deze gevoelens. De wraak waarop Sara eigenlijk zint. Later ziet Sara het verhaal anders, en kan ze weer naar de realiteit kijken zoals het is. Mooi gedaan van Karin Slaughter. Echt weer een punt waar deze schrijfster sterk in is. Het psychologische van de karakters uit haar boeken. Dit zien we ook terug bij Will. Hij geeft eindelijk toe aan dat iemand hem wil helpen met zijn dyslexie, na maanden, jaren zelfs, van doorgaan en het niet toe willen geven, in de angst dat het tegen hem gebruikt wordt. Je ziet groei in de personages. Zelfs bij Lena, die eindelijk, tot voor mijn gevoel bijna op het irritante af, vluchtte voor haar gedrag in bepaalde situaties en de gevolgen daarvan, eens toegeeft dat ze het verkeerd heeft gedaan. Ze ziet haar daden en de gevolgen onder ogen. Ze wordt boos op zichzelf in plaats van de rest van de wereld. En daar kon ik dan ook vrede mee hebben. Tien jaar lang om dingen heen blijven draaien, daar moet ooit een eind aan komen.
Het verhaal, het plot: Ik kan niet meer zeggen dat Karin me heeft weten te verrassen. Goed plot, waarbij ik tot op het laatste moment geen enkel benul had hoe het had kunnen zitten. Knap gedaan.
Overigens wel weer een paar puntjes waarvan ik dacht, hoe kunnen ze daar nou op verder breien en tot een oplossing komen. Dat ging voor mijn gevoel te gemakkelijk. Maar dat had ik bij het vorige boek ook, Genesis. Ik heb me er even aan gestoord, maar kon daarna weer fijn verder lezen.
Ik heb overigens het idee dat Slaughter wat softer wordt in haar omschrijvingen. Daar waar ze in haar eerste boeken flinke omschrijvingen gaf van het plaats delict, vind ik ze nu een stuk milder. Of ligt dat aan mij, en heb ik teveel thrillers gelezen?
Dat buiten beschouwing gelaten; lekker wegleesboek, en weer een echte aanrader.

Net als de andere boeken van Karin Slaughter is deze ook weer goed. Leuke bijkomstigheid is dat personages van vorige boeken in dit verhaal bijelkaar komen, helaas niet op de manier die je stiekem hoopt, sara waarvan haar man is vermoord en Wil die is opgegroeid in een weeshuis en dyslexisch is, maar dat maakt weer dat je uitkijkt naar een volgend boek. Enig nadeel is dat de hoofdstukken zo lang zijn, ik lees graag voor het slapengaan een hoofdstukje, dit heeft me wel wat nachtrust gekost.

Me enkele dagen naar de Bruna gespoed tot daar dan eindelijk "Verbroken" in de schappen lag. Hoewel het jammer blijft dat Jeffrey naar de eeuwige jachtvelden is vertrokken en ik hem nog steeds een beetje mis, vind ik zijn vervanger Will inmiddels een hele charmante verschijning in het boek. Slaughter, m.i. een meester in het verdiepen van personages, weet de man stoer maar tegelijkertijd kwetsbaar neer te zetten. Je krijgt automatisch sympathie voor hem. De ineenstorting van het oude team van Jeffrey vind ik bijna schrijnend, maar geeft wel weer een hele nieuwe dimensie aan het verhaal, een goed uitgangspunt voor dit nieuwe boek. Ben wel teleurgesteld in Lena, zij was altijd wel de rebel van het team, maar nu is ze wel héél ver gegaan. De manier waarop Sara Lena neerzet vind ik een tikje ongeloofwaardig, want met een beetje gezond verstand kan ze toch wel begrijpen dat zij niet écht verantwoordelijk is voor Jeffreys dood. Desalniettemin was het weer een heerlijk boek. De spanning had wat hoger opgevoerd mogen/kunnen worden, maar het is niet voorspelbaar en het had een bevredigend eind (hoewel er toch op z'n minst wel een kusje tussen Sara en Will vanaf had gekund ;-)). Next please....

"Verbroken" is weer een ouderwetse topper van Slaughter, dit komt met name, denk ik, omdat het verhaal zich weer afspeelt in de bekende omgeving van Grant County. Wat mij betreft hoort Sara Linton daar thuis. Leuke bijkomstigheid is dat Will Trent bij de zaak wordt gehaald, maakt het verhaal compleet. De echte spanning komt pas laat op gang, maar het algehele verhaal zit steengoed inelkaar.

Wel weer een goed boek van Karin Slaughter, alhoewel ik ze wel beter heb gelezen van haar. Echte spanning zit niet in het boek, alleen op het laatst wordt het nog een beetje spannend.
Na een lange tijd keert Sara terug voor een vakantie naar Grand County. Ongewild wordt ze geconfronteerd met de verdrinking van een jonge studente. Een zwakbegaafde jongen wordt gezien als verdachte, maar voordat Sara hem kan spreken pleegt hij zelfmoord. Met zijn bloed heeft hij de woorden IK NIET geschreven op de celmuur. Het vermoeden bestaat bij Sara dat Lena een rol heeft gespeeld bij de zelfmoord. Ze vraagt hulp van Will Trent van GBI maar of zijn hulp op prijs wordt gesteld? Hij stuit op een muur van tegenwerking. Maar langzaam ontrafelen Sara en Will de geheimen, maar komen hierdoor niet nieuwe levens op het spel te staan?
Zal de boeken van Karin Slaughter wel blijven lezen, maar ze komen niet meer bovenaan mijn snel te lezen lijstje te staan.

Schrijf zelf een beoordeling

Schrijf zelf ook een beoordeling over dit boek
(Om de betrouwbaarheid te vergroten vragen wij u eerst in te loggen)