Voor ik ga slapen

Een bijzonder indrukwekkend verhaal, dat zo sterk is dat het je als het ware aangrijpt en je niet meer zal lossen tot de laatste bladzijde. Eens je er aan begint kom je terecht in een ware nachtmerrie, maar dan op z’n Hitchcock’s. Want het is een sfeervol boek, een verhaal dat werkelijk zeer goed geschreven is en wel degelijk inspeelt op een sterke psychologische opbouw, waar je eigenlijk steeds opnieuw gaat twijfelen over de gegevens die voorhanden zijn en de waarheid die schuilgaat achter het verhaal. To de laatste bladzijden zal je niet of nauwelijks kunnen uitkomen op de oplossing en de manier waarop dit wordt aangebracht is werkelijk magistraal. We volgen de bizarre avonturen rond het hoofdpersonage, Chrisine, een jonge vrouw die op een ochtend wakker wordt in een bed dat ze niet kent, een man die naast haar ligt is een onbekende, en wanneer ze zichzelf in de spiegel ziet herkent ze zichzelf niet meer... Wat een zware kater zou kunnen zijn is echter een nachtmerrie, want blijkt dat ze al reeds meer dan twintig jaar getrouwd is met de man, en na een ongeluk haar geheugen is verloren waardoor ze elke nacht haar geheugen zou verliezen, en men haar steeds weer opnieuw dient uit te leggen wie ze werkelijk is. Een zeer beangstigend gegeven, waar je je kan bij neerleggen, of waar er misschien toch wel zaken zijn die beter worden bestudeerd en wie weet... is de waarheid wel wat het lijkt of wat men je zegt dat het is... Op een zeer indrukwekkende wijze gaan we op zoek naar de duistere waarheid achter dit verhaal, dat wel degelijk een orgelpunt is van een goed bedachte thriller, waar alle puzzelstukjes perfect in mekaar lijken te lopen, en waar de plot wel degelijk een web van intriges is, waar je op een helse vaart door bent, en wel degelijk een zeer leuk leesmoment zal aan beleven. Indrukwekkend dat dit eerste werk van deze auteur zo’n toppen bereikt, en we hopen snel nog verder werk van deze auteur te kunnen vinden. Oprechte aanrader voor wie van de echte psychologische en literaire thrillers houdt !

Wauw!
Prachting, spannend en haast slopend boek. In één adem uitgelezen.
Als je eenmaal bent begonnen, wordt je meegezogen in het avontuur en in de ontwetendheid. Langzaam kom je erachter hoe de vork in de steel zit.
Zeker een aanrader als je van spanning houdt!
Adembenemend tot de laatste letter.

Wauw!!! Spannend van A tot Z. Goed geschreven, houd je vanaf blz 1 in zn greep!
Bruna Middelharnis 0976

Toen ik vooraf de informatie had gelezen over Voor ik ga slapen van SJ Watson intrigeerde het boek mij. Ik had het gevoel ‘iets’ te missen als ik Voor ik ga slapen niet zou lezen.
Dat blijkt een vergissing te worden.
Hoewel de gegeven feiten interessant genoeg zijn vond ik Voor ik ga slapen teleurstellend.
Ik kon mij niet betrokken voelen bij het treurige en raadselachtige leven van Christine. Nergens voelde ik emotie of spanning, ook de ontknoping kon mij niet echt verrassen. In de hoop op een sublieme ontwikkeling heb ik Voor ik ga slapen enigszins, vooral veroorzaakt door de vele herhalingen, verveeld uitgelezen.
Jammer, want toch probeerde ik de geschreven woorden die er niet staan ook te lezen, ik probeerde dat ene woord of zin te vinden, te lezen... waardoor ik begreep wat er aan de hand was met Christine., dat is wat mij heeft doen bezighouden met Voor ik ga slapen.

Iedere ochtend als Christine Lucas opstaat en in de spiegel kijkt ziet ze een vrouw die ze niet herkend. De omgeving waar ze is komt haar niet bekend voor en ook bij de man met wie ze het bed deelt gaat geen lampje branden. Christine lijdt aan zogeheten anterograde amnesie en is hierdoor niet in staat datgene te onthouden wat zich heeft afgespeeld voordat ze iedere morgen opnieuw ontwaakt.

Christine is zevenenveertig en een vreemde voor zichzelf. Ze heeft geen herinneringen, geen idee wie ze zelf is en was. Ze is genoodzaakt af te gaan op wat anderen haar vertellen of laten zien aan de hand van foto's of op een andere manier vastgelegd. Het duurt niet lang of ze lijkt vastbesloten enig houvast te creëren en met behulp van de jonge neuropsycholoog dr. Nash lukt het haar om datgene wat ze hoort, ziet en denkt vast te leggen.

Hoe meer ze voor zichzelf op een rij krijgt, hoe onstabieler alles lijkt te worden. Al snel slaat de twijfel toe in wie haar de waarheid verteld en wie haar wil doen geloven wat er in het verleden heeft plaatsgevonden. Naarmate Christine steeds meer puzzelstukjes bijeen weet te harken lijkt de grip op haar leven af te nemen.

Het verhaal speelt zich af in 2007 en beslaat een tijdbestek van een krappe maand. De setting is kleinbehuisd, de personages ter zake doende. Het gegeven voor Voor ik ga slapen is briljant gevonden, maar niet geheel nieuw. Als auteur dien je alles tot in de puntjes uit te dokteren voordat je je op dit ijs durft te wagen. Want het laagje is dun, glad en o zo breekbaar. Als lezer ben je op zoek naar dat wak en hoewel we dit niet hadden willen zien, is hij er wel degelijk. Meerdere, als je zorgvuldig op zoek gaat.

Karakters die aanwezig zijn, lijken hun rol met overgave te vervullen. Een (over?)behulpzame arts, een echtgenoot die het beste met haar voor heeft maar in gedrag niet altijd even geloofwaardig overkomt en dan is er nog iemand die wel degelijk meer weet wat Christine is overkomen. Opvalt is het geïsoleerde leven van Christine, de afwezigheid van mensen die er wel horen te zijn, maar niet of pas veel later hun opwachting maken.

Dit debuut is zonder meer opvallend. Het valt of staat echter door hetgene wat de lezer ervan verwachtte en terug heeft gevonden in het verhaal. Zondermeer een gegeven waar je bij stil staat want weinig mensen kunnen zich een goede voorstelling maken hoe Christine al tweeëntwintig jaar in het leven moet staan. De auteur heeft getracht zich te verplaatsen in deze verwarde vrouw en is hier aardig in geslaagd. Toch legt de diepere emotie het af tegen het rationele en veegt hiermee ook een groot psychologisch stuk van tafel.

In aanloop naar de slotfase legt de auteur de puzzelstukjes weer netjes op hun plaats en komen we te weten wat we eigenlijk allang zelf bijelkaar hadden gezocht. Het blijkt een eenvoudige optelsom die met veel omhaal aan de lezer is gepresenteerd. Voor de een een kater na het wakker worden, voor de ander is dit boek een prima slaapmuts. Maar hoe dan ook is het boek fascinerend te noemen, wat de eindconclusie ook zal zijn.

Christine wordt ieder ochtend wakker zonder dat ze weet wie ze is.
Iedere morgen vertelt haar man Ben haar opnieuw hoe haar leven er uitziet.
Als Christine op aanraden van haar arts in het geheim een dagboek bij gaat houden ontdekt ze steeds meer vreemde zaken die Ben voor haar verborgen heeft gehouden. Waarom vertelt hij haar niet alles, wat is zijn geheime agenda? Ik heb dit boek in een ruk uitgelezen en het einde was voor mij een grote verrassing!
Danielle

een slecht plot kan een goede thriller flink verpesten! bij dit boek is het andersom. Het boek begint goed en je zit gelijk in dit interessante verhaal, maar naarmate je doorleest wordt het saai omdat er steeds weer hetzelfde gebeurd, maar de laatste 100paginas heb ik achter elkaar gelezen en het einde van het boek vond ik erg goed en dat heeft veel goed gemaakt bij de beoordeling van dit boek.

Een spannende pageturner, met deze gedachte begon ik aan het boek. Helaas is deze verwachting niet helemaal uitgekomen. Ik vond het verhaal meer een roman dan een thriller. Op zich verloopt het boek wel met spanning, want je wilt toch wel weten wat er nu is gebeurt. Maar de ontknoping viel me tegen en toch aardig voorspelbaar. Wel leuk in elkaar gezet, het verhaal is wel origineler dan andere boeken. De personages zijn ook erg goed uitgewerkt en je kunt je mee laten slepen in het verhaal, want het pakt wel. Je leert stukje bij beetje meer over het leven van Christine en hoe dat eruit zag voor en tijdens het gebeuren. Overigens is het niet een van de beste thrillers die ik heb gelezen. De schrijver heeft wel een prettige schrijfstijl.

De korte inhoud van dit boek is overal wel beschreven, dus dat doe ik hier niet meer.
Ik vond het boek werkelijk niet weg te leggen. De vrouwelijke hoofdpersoon, Christine, die strijdt om haar geheugen terug te krijgen en dit dan probeert via een dagboek is zo mooi beschreven. Je leest, eigenlijk samen met haar, haar dagboek en ontdekt stukje bij beetje haar verleden. En je blijft je, net als zij, maar afvragen wie er nu wel en wie er niet te vertrouwen is. Wie liegt en wat is de waarheid? Het antwoord op die vragen wisselt soms per dag. Verwarrend voor Christine, en voor jou als lezer.
Ik vond het einde minder verrassend, maar heb van het boek genoten.
Bijzonder is daarbij dat het een debuut is van deze schrijver. En dat hij de vrouwelijke hoofdpersoon zo goed kan neerzetten. Klasse!

Ik vind het bijzonder knap dat S.J. Watson met heel weinig personages en ook nog verteld vanuit het oogpunt van de hoofdpersoon Christine een boeiend verhaal heeft kunnen maken over een vrouw die lijdt aan geheugenverlies. Door de herhaling van lezen en schrijven in haar dagboek lijkt het er soms op alsof er niks anders gebeurt dan dat, maar juist deze herhalingsactie zorgt ervoor dat je als lezer langzaamaan steeds meer informatie krijgt en de spanning toeneemt tot er uiteindelijk niets anders overblijft dan het gevoel te ‘moeten’ doorlezen tot je de volledige waarheid kent. De schrijfstijl is prettig en vlot waardoor het verhaal makkelijk wegleest. Het einde is helaas een beetje voorspelbaar maar al met al wat mij betreft een behoorlijk goed, origineel en geslaagd boek!.

Schrijf zelf ook een beoordeling over dit boek
(Om de betrouwbaarheid te vergroten vragen wij u eerst in te loggen)