Wat werkt in de gesloten jeugdzorg?

Samenvatting: Wat werkt in de gesloten jeugdzorg? (zoals op de achterkaft)

Er zijn in Nederland circa 7000 jongeren die niet thuis kunnen of mogen wonen. Bij veel van hen is sprake van gedragsproblematiek en verstoring van hun ontwikkeling zoals gewelddadig en/of crimineel gedrag, verslaving, prostitutie en van problemen binnen het gezin, op school en in de buurt.
Om de ontwikkeling van de jongeren met de meest ernstige problemen te verbeteren en de maatschappij te beschermen worden ze behandeld in gesloten instellingen (Justitiële Jeugdinrichtingen en Jeugdzorgplus). Jongeren in deze verschillende instellingen worden behandeld op leefgroepen. Deze vorm van samenleven heeft een grote impact op jongeren in gesloten instellingen, omdat ze de leefgroep niet kunnen verlaten. Het leven op de groep en de ontwikkeling van de jongeren wordt in grote mate bepaald door de kwaliteit van het leefklimaat. Pedagogisch medewerkers geven samen met gedragsdeskundigen aan dit leefklimaat vorm.
Dit boek bevat ervaringen van jongeren die aangeven hoe zij het leefklimaat en hun verblijf hebben ervaren alsmede resultaten van onderzoek naar leefklimaat met praktische handvatten voor verbetering. Het boek is geschreven voor studenten in het kader van de hbo opleiding 'Werken in gedwongen kader', gedragsdeskundigen en pedagogen in opleiding. Daarnaast is het boek vooral geschreven voor de praktijk: een positief leefklimaat blijkt te werken in de gesloten jeugdzorg.

NBD|Biblion recensie

Het grote aantal Nederlandse jongeren (circa 7000) met zeer ernstige gedrags-, psychiatrische en/of ontwikkelingsproblemen maakt het noodzakelijk dat deze in een open of gesloten instelling moeten verblijven. Dit op de praktijk gerichte studieboek (hbo en wo) richt zich op de behandeling van deze groep in een gesloten (justitiële) instelling. Kernstuk van het boek zijn de levenservaringen van jongeren binnen en buiten de verschillende zorg- en behandelsettingen in een terug- en een vooruitblik. Ook de pedagogisch werker en de therapeut en hun rol voor het scheppen van een goed leef- en behandelklimaat komen ruim aan bod. Achtergrond is de verdere professionalisering van de beroepsgroepen die binnen gesloten instellingen aan het werk zijn. De auteurs maken op toegankelijke wijze duidelijk dat de effectiviteit van de gesloten jeugdzorg gestoeld is op een open of sociaalpedagogisch leefklimaat. Hierbij speelt een therapeutische opzet met ruime ontplooiingsmogelijkheden en weinig repressie een centrale rol. Bevat literatuuroverzichten. Soms wat 'rommelige' lay-out; smalle marges.
G. Brandorff (NBD|Biblion recensie)